Zeynep Nur
@zzeyniko
Okul Öncesi Öğretmeni
8 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Ben gittiğimiz yolun yol olduğunu düşünmüş, aslında bizim ancak bir keçi yolundan yürüyor olduğumuzu başkalarının hayatlarını referans ala ala öğrenmiştim.
.
.
Sanki elimde halamın dikiş makinasından aldığım mezurayla durmadan başkalarının hayatını ölçüyordum. Onlarınki arşın arşın açılan bir kumaştı sanki, benimkiyse bir mendil parçası. Manifaturacıya yeni kumaşlar almak için her gittiğimde, o top kumaşlar açılırken tezgâhın üzerinde, kendime acıyordum. Manifaturacıda bile kendime acıyordum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Eski pullar, kitaplar, kristal bardaklar, çay kaşıkları, aynalar, gaz lambaları, sandalyeler, duvar aynaları, dikiş makineleri.. Sadece eşya gözüyle bakarsan her biri elbette eşya. Ancak hepsinin birinin eline değdiği yahut hiç değmeden, kullanılmadan eskidiği düşünülürse..
Boş yere hayatımızın farklı olmasını diliyor, kendimizi başkalarıyla ve kendimizin farklı versiyonlarıyla karşılaştırıp duruyoruz ama gerçekte çoğu hayat bir yere kadar iyi ve bir yere kadar kötü.
Sayfa 177
Bizden uzaklaşmadıkça bize görünmeyen sıhhat, itiyadın verdiği hissizlikle, sağlamların şuurundan kaçıp nasıl ve nereye saklanıyor?
Sayfa 107
İçimde hep ne olduklarını bilmediğim gizli ve meçhul ümitlere sarılmıştım; onlar olmasa bir saniye nefes alamazdım; çünkü bütün hesaplar aleyhime çıkıyordu, bu meçhul ümitler beni aldatırsa mahvolacaktım.
Sayfa 28