Zülal Durmuşkaya

Zülal Durmuşkaya
@zzulaal
Bütün insanlar gibi, ıstıraba karşı zayıf olan bir insandım; merhamet, aciz ve korkudan mürekkep bir insan…
Sayfa 57 - İthaki Yayınları
Birkaç kere ayağa kalktım. Aynaya bakmak, orada göreceğim zavallı çehreye tükürmek istedim. Bu kadarına cesaret edemedim. Kendi kendime, “Ne yapabilirdim? Elimden ne gelirdi? Ben kimim ki?” diyor, fakat yine kendim, “Hiç olmazsa kaçmazdın… Hiç olmazsa dinlerdin. Kim olursan ol… Dünyada kendisi için hiçbir şeyi olmayan bir insanın bile başkalarına yardım edecek bir şeyi vardır… Hiç olmazsa tek bir sözü…” diye cevap veriyordum.
Sayfa 56 - İthaki Yayınları
“Kaçmak, her zamanki gibi, her şeyden kaçmak. Görmekten, duymaktan ve beraber ıstırap çekmekten kaçmak.”
Sayfa 59 - İthaki Yayınları
Bütün toptancı yargılar çürük ve tehlikelidir.
Sayfa 135 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Doğru dürüst adım atıp yürümesini bilmeyen bir insanla gerçeği aramaya çıkmanın anlamı var mı?
Sayfa 134 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları