Cemile

7,8/10  (38 Oy) · 
192 okunma  · 
32 beğeni  · 
1.251 gösterim
Bir aşk öyküsü olan Cemile, yoksul kesimlerin ayakta kalma çabasını, direnişlerini de dile getiriyor. Boşnak kızı işçi Cemile ile dar gelirli Kâtip Necati arasındaki saf aşkı anlatan Orhan Kemal, arka planda yaşanan yoksulluğa, düşmanlığa, ilkesizliğe karşın dayanışma ve dostluğun gücünü vurguluyor. Orhan Kemal'in yalın anlatımıyla çarpıcı bir resim gibi çizdiği Cemile, onun unutulmayacak yapıtlarından biri.

Orhan Kemal'in kitapları bir okurun hayatta rastlayabileceği o çok nadir hazineler arasında yer alır. Çok az yazar okurunun dünyasında onun kadar iz bırakır, okurunu onun kadar biçimlendirir. Orhan Kemal umudu ve iyimserliği yeniden kazanmamız için yol gösterir bize. Edebiyatımızın en değerli ustalarından biri olan Orhan Kemal'in kitaplarını yayımlamaktan onur duyuyoruz.
(Tanıtım Bülteninden)
  • Baskı Tarihi:
    2013
  • Sayfa Sayısı:
    150
  • ISBN:
    9789752895539
  • Yayınevi:
    Everest Yayınları
  • Kitabın Türü:
Ayten Ernaz Tiryaki 
06 Eyl 2015, Kitabı okudu, 1 günde, Beğendi, 9/10 puan

Cemile ve etrafindakiler okadar sıcaktı ki; onlarla birlikte tozlu, çamurlu yollarda yürüdüm. O Çukurovanin sıcağında fabrika işçiliği yaptım, kıt kanaat geçinen insanların sofrasına oturdum, o tozda toprakta çelik çomak oynayan çocukların başını okşadım. Kısacası 1934 Çukurovasını bir kaç saatte gezdim dolaştım!

Celal Uslu 
17 Eki 2015, Kitabı okudu, 1 günde, 10/10 puan

Orhan Kemal'le özleşen Çukurova ve pamuk işçiliği konulu bir roman.

Ana karakterimiz Türkiye'ye savaştan göçmek zorunda kalmış bir Boşnak ailenin tek kızı olan Cemile.

Cemile küçük yaşta olmasına rağmen annesinin yokluğundan dolayı üzerine yıkılmış ev işleri ve fabrikada işçilik yapan hamarat bir kız, bunun yanında gözü pek; seviği veya doğru bildiği şeyler için ağasına bile 'kadın başına' baş kaldıran bir mizâcı var.

Ana temanın altında Orhan Kemal ustalığı ile geçim sıkıntısı, yoksul mahallelerin genel durumu, bitten veremden geçilmeyen eşyasız yıkık dökük yoksul kerpiç evlerinin resmi o kadar güzel betimlenmiş ki Orhan Kemal romanlarında anlattığı bir pamuk işçisi gibi nakşetmiş.

Fadime YeŞİl 
28 May 2015, Kitabı okudu, Beğendi, 10/10 puan

Konusu bakımından klasik bir Çukurova ve pamuk hikayesi ama anlatım gerçekten süper sıkılmadan okuyacağınız çok güzel bir kitap. Kitabı okurken karakterlerin mekanın içinde gibi hissediyorsunuz. Bütün olanlar yanıbaşınızda gerçekleşiyor sanki.Karakterleri bu kadar yakından hissederek okuduğum nadir kitaplardan biri yazarın büyüklüğünden olsa gerek..İyi okumalar...

ihtiyar 
27 Ağu 2015, Kitabı okudu, Beğendi, 7/10 puan

Orhan Kemal'in yerel konuşmalara, ağıza verdiği önemi ve gücü gösteren, işçi sınıfının geçim derdini, yaşamını anlattığı romanıdır

Fatih Erdem 
24 Eyl 2015, Kitabı okudu, Beğendi, 10/10 puan

Bu serinin son kitabıydı ve kütüphane de yoktu, beraber başladığım bi arkadaşımla cemile yide aldık ve bütün azmimle önce ben okudum sonra ona verdim, gerçekten hüzünlü bir aşk hikayesiydi insan bi zatihi kendi ana karakterin dostu olup bütün engelleri asabilmesi için bi çaba içine giriyo istemeden, istemeden diyorum çünkü nihayetinde yazarımız nasıl yazdiysa öyle bitiyor hikaye :)

ali açık 
06 Mar 22:12, Kitabı okudu, 9/10 puan

Çukurovanın o kendine has yaşam mücadelesini anlatan yazar.İşçi hayatlarını bütün açıklığı ile gözlerimiz önüne sermede çok başarılı.Yöresel konuşma tarzını çok iyi yansıtmış.Bizleri işçi yaşamlarına ışınlıyor nerdeyse.

Mehmet Yılmaz 
08 Tem 2015, Puan vermedi

Orhan Kemal'in kendine has dili ve tarzı burada da var. Olaylar Adana'da geçer. Baba Evi ve Avare Yıllar'dan sonra serinin birbirinden bağımsız gibi de okunabilecek üçüncü kitabıdır.

Hasan G. 
05 Kas 23:05, Kitabı okudu, 14 günde, Beğendi, 8/10 puan

"Orhan Kemal'i Tümüyle Okumak, 1 Kitap Bile Bırakmamak" projesi kapsamında bir sonraki durak Cemile oldu.
Güney Anadolu'nun Çukurova'sında pamuk fabrikası işçilerinin hayatından, mahallesinden Cemile'yi merkezine alarak bir kesit sunar. Bu kesit içerisinde ekmek parası derdindeki Anadolu insanının mücadelesini görürsünüz. Bu mücadele içinde 'Değişime' karşı direnç de göze çarpar. Gönül olaylarının saflığını hissederken, zenginliğin o üstten bakma tavrına ayar olursunuz. Aşk romanı gibi görünse de aslında aşk ön plana çıkmaz, sunduğu bu kesitte yurdum insanın tüm saf halleri vardır.
En güzeli ise üslubudur, diyaloglardaki şivedir, samimidir. Şive , halkla her zaman iç içe olduğunun kanıtıdır. Sanki romanlarını köy kahvesinde kulağına çalınan coşkulu şive ile yazmıştır, yöresel ağız öyle güzel kullanılmıştır.
Özetle bir diğer sımsıcak kitabıdır, itinayla okuyunuz.

serdar şahin 
13 Kas 15:18, Kitabı okudu, 2 günde, Puan vermedi

Kitabı okurken çocukluğuma gittim. Daha evimizde çamaşır makinesinin, soba kazanlarının, şofbenlerin olmadığı dönemler. Zorluklara rağmen ne de güzeldi çocukluk zamanları. Bu kitaptaki öyküde de insanlar hayatın zorluklarına, çok çalışıp az kazanmalarına rağmen hayallerine tutunuyorlar. İşçiler, işteki zorluklar, işçileri kendi keyifleri için kışkırtan yine işçi kesiminden insanlar. Sevmeyi, sevilmeyi anlamayan ve sadece parayla sevmek olabileceğini düşünen bencil insanlar. İnsanların namuslarını, şereflerini kendi hevesleri için hiç düşünmeden bir çırpıda yok sayabilen ve harcayan insanlıktan nasibini almamış kişiler. Orhan Kemal belki birçoğumuzun bilmediği bir kesimi, ya da çoğumuzun varoş bunlar dediği kesimin duygularını, hayatlarını bize aktarıyor. Şimdi biz insanların giyinişlerine, dinledikleri müziklere bakarak insafsızca insaları damgalıyor ve küçümsüyoruz. Oysaki çoğumuz o koşulları yaşadık bundan 20-30 sene önce. Kaçımızın evinde kalorifer, şofben ya da güzel bir mutfak dolabı vardı. Leğenler içinde pazar banyoları yapardık. O dönemde insanlar birbirlerine karşı daha sevgi ve saygı doluydu sanki. Nostalji bırakıp bir yana şunu söylemek istiyorum: Kitap okudukça farklı kesimden farklı insanları anlamak, yüreğini daha geniş tutmak kolaylaşıyor. Bir kitap belki senelerce edinemeyeceğimiz hayat tecrübesini veriyor bize. Cemile bir oturuşta okunacak kitaplardan. Bana göre tek eksiği biraz aceleye gelmiş izlenimi veren sonu.

Baran Gündem 
09 Oca 2014, Kitabı okudu, 7/10 puan

Küçük Adam'ın Romanı serisinin son kitabı. Avare Yıllar'da aşık olduğu genç kızı işlemişti. Burada ise o aşkı kızın gözünden izletiyor ve tabi aynı zamanda bu kızın hayatınıda işliyor. Açıkcası seriden biraz kopuk gibi bir kitap ama yinede güzel okunulur bir kitap.

Kitaptan 13 Alıntı

Ayten Ernaz Tiryaki 
05 Eyl 2015, Kitabı okudu, İnceledi, Beğendi, 9/10 puan

"Okumasınlar efendim, benim çocuklarım da okuyup yüksek tahsil görmeyiversinler, kıyamet kopmaz ya! Hem okuyup da ne olacak? Gözleri açılıp, hisleri incelip, etrafın çirkinlikleri karşısında adım başı üzülmektense, neme lazım birer küçük meslek sahibi olup çoluk çocuklarının ekmeğinden başkasını düşünmeyi bilmesinler daha iyi!"

Cemile, Orhan KemalCemile, Orhan Kemal
Celal Uslu 
17 Eki 2015, Kitabı okudu, İnceledi, 10/10 puan

Küllü suda sabun gayet iyi köpürüyordu. Kalın kemikli, sağlam bilekli elleri, küçük yaştan beri fabrikada çalışan birçok işçi kızın ki gibi, nasırlıydı, parmakları eğri büğrü, kemikleri çıkık çıkık.
Çamaşırları suya bastırıyor, sabunluyor, çitiliyor, sıkıyor, sonra kuvvetli yumrukları arasına alıyordu. Dilinde türkü, öyle iştahla, öyle canlı yıkıyordu ki ! Etrafa neşeli köpükler saçılıyordu.

Cemile, Orhan Kemal (Sayfa 75)Cemile, Orhan Kemal (Sayfa 75)
Celal Uslu 
 17 Eki 2015, Kitabı okudu, İnceledi, 10/10 puan

Biz de ağzımızın tadını biliriz. İnsanı insan eden paradır.
Paran yok mu? Senden rezil, senden adi kimse yok.

Cemile, Orhan Kemal (Sayfa 81)Cemile, Orhan Kemal (Sayfa 81)
Esra B. 
12 Mar 2015, Kitabı okudu, Puan vermedi

Evler... Yan yatmış, diz çökmüş, bağdaş kurmuş, kapaklanmış, yahut tam yuvarlanacakken tutunuvermiş evler, işçi evleri.

Cemile, Orhan Kemal (Sayfa 7)Cemile, Orhan Kemal (Sayfa 7)
Celal Uslu 
15 Eki 2015, Kitabı okudu, İnceledi, 10/10 puan

Islak betonun üzerinde yalınayak veya takunyalarla çalışan kız, oğlan, genç, ihtiyar, kadın, erkek işçiler... Bilhassa çocuklar... Dokuz, on yaşlarında, gözleri uyku dolu, renksiz şeylerdir ki, iş kanuna uysun diye annelerinden, teyze, hala, dayı yahut da tamamıyla yabancı bir büyük insandan parayla satın alınmış nüfus kâğıtlarıyla işe girmişlerdir.

Cemile, Orhan Kemal (Sayfa 13)Cemile, Orhan Kemal (Sayfa 13)
Esra B. 
13 Mar 2015, Kitabı okudu, Puan vermedi

"Ayol sen ne biçim kadınsın?"
Güllü kalktı. Merdiveni inmeden önce, " Sizler gibi kadın. Elli, kollu, ayaklı bir insan!" dedi.

Cemile, Orhan Kemal (Sayfa 130)Cemile, Orhan Kemal (Sayfa 130)
serdar şahin 
05 Kas 14:26, Kitabı okudu, İnceledi, Puan vermedi

"Babilom benim, şeker Babilom... Kızkonu kimlere bırakacaksın? Kızkon ağlar sonra!"

"Eeeh... Anamız, babamız bizi kimlere bıraktıysa kızım... Yer yarığından çıkmadım ya ben de. Benim de bir babam vardı, anam vardı, dedem, halalarım, dayılarım, teyzelerim... Hani? Nerdeler?"

Cemile, Orhan Kemal (Sayfa 58)Cemile, Orhan Kemal (Sayfa 58)
serdar şahin 
05 Kas 14:29, Kitabı okudu, İnceledi, Puan vermedi

Cemile'nin saçlarını okşuyordu.

"Her şey yalan, her şey riya. Sekiz kardaştık biz. Karagöl'dekinden gayrı altısı nerde? Onun için, birbirinize sahip olun, birbirinizin kalbini kırmayın, acı söz söylemeyin, sevin birbirinizi! Gün gelecek, sizin de çocuklarınız olacak, siz de onları dizlerinize oturtup..."

"Amaaan sen de be Babilo!"

"...Seveceksiniz..."

Cemile, Orhan Kemal (Sayfa 58)Cemile, Orhan Kemal (Sayfa 58)
serdar şahin 
05 Kas 14:23, Kitabı okudu, İnceledi, Puan vermedi

Sadri, arkalarından nefretle baktı, yere tükürdü, bir sigara yaktı... Babasına bin kere söylemişti; alalım şu kızı fabrikadan. Onun kazanacağı para yerin dibine geçsin. Başımıza bela olacak. Yok. Olmaz. Benim kızım şöyle, benim kızım böyle. Bu zamanda... Anama bile güvenmem diyor Musa. Doğru. Kız kısmı değil mi? Ne ana tanırlar, ne baba, ne kardeş. Gözlerine birini kestirdiler mi, bir gün yallaaah. Onun için boş ver...

Cemile, Orhan Kemal (Sayfa 43)Cemile, Orhan Kemal (Sayfa 43)
2 /