Derviş Hüneri

0,0/10  (0 Oy) · 
7 okunma  · 
1 beğeni  · 
455 gösterim
2 Eylül 1983 Öcümü üzerine devsi bir şahmerdan gibi indirebileceğim... şoför aynasından içimi göremez ya; yoksa o dillendirmeyen akımdan mı, herneyse, bereket kaçırdı beni: otobüs burdan geçti mi, iliklerim de önüme düşüp, 'Haydi!' diyor bana. Durakta indim; ama, hucüm halindeyim Edebiyat'ın yerine çıkarken, yokuşta Ey, insan ruhu! Ebedi parolai ebedi parola: (Duydum! Duydum!) Bütün gün içeriği: incirin kökü, zeytinin kökü: kat kat.

(Kitabın İçinden)

Kitaptan 5 Alıntı

''İnsan, geceleyin, yalnızsa, en çok kendini gereksiniyor: zaten, yalnızlığın büyük güç kaynağı oluşu da bundandır: gündüz de öyledir de, geceki yaslanış bambaşkadır.
dağ delirir. Su yokuşa çıkartılır, aşağı boşaltılır.''

Derviş Hüneri, Nuri PakdilDerviş Hüneri, Nuri Pakdil
emine çelikbaş 
23 Şub 2015, Kitabı okudu, Puan vermedi

Eminönü'ne doğru; gözlerime İstanbul dola dola; insanın encamı yürüyor iki yanımda: hangisindeyim ben?

Derviş Hüneri, Nuri Pakdil (Sayfa 23 - encam: son, işin sonu)Derviş Hüneri, Nuri Pakdil (Sayfa 23 - encam: son, işin sonu)
Kemal Basmacı 
13 Eyl 19:03, Kitabı okudu, Puan vermedi

İstanbul : Viyana'ya bakıyor, Bağdat'a bakıyor : Kadıköy! ikimiz çok mütevazıyız.

Derviş Hüneri, Nuri Pakdil (Sayfa 12)Derviş Hüneri, Nuri Pakdil (Sayfa 12)
Kemal Basmacı 
13 Eyl 19:04, Kitabı okudu, Puan vermedi

Başkan Abdülhamid'in marangozhanesine inip çivi çakışı geliyor aklıma.

Derviş Hüneri, Nuri Pakdil (Sayfa 25)Derviş Hüneri, Nuri Pakdil (Sayfa 25)