Yalnızlar

8,5/10  (4 Oy) · 
17 okunma  · 
4 beğeni  · 
520 gösterim
Yazarın ilk eserim dediği “Akümülatörlü Radyo” adlı tiyatro oyununun romana dönüşmüş halidir. “Altın çağında, gençliğinde çektiği yoklukların bir toplum düşmanlığına dönüşmesini önleyen, ama iyi niyetlerinin tepkilerini sertlikten kurtaramayan Doktor Rıza… Onun ölümle karşı karşıya getirip hayata yeniden kazandırdığı genç kız: tek umudun ayakta tuttuğu Şükriye… Mutluluğun bir ameleliği olduğunu kavrayamayan Hürrem ile Murat! Kalbi sevgi ile dolu ama bütün sevgilerin ve sorumlulukların kaçağı, yenik Hüseyin bey!”
  • Baskı Tarihi:
    1994
  • Sayfa Sayısı:
    240
  • ISBN:
    975-437-135-0
  • Yayınevi:
    Ötüken Yayınları
  • Kitabın Türü:

Kitaptan 4 Alıntı

olcay özkan 
 19 Eki 2015, Kitabı okuyor, Beğendi, 10/10 puan

Bir kırlangıç yavrusuna uçmayı öğrettikten sonra görevinin bittiğini bilir ve, artık kendi isteklerine göre yaşayabilmesi için serbest bırakır.

Yalnızlar, Tarık BuğraYalnızlar, Tarık Buğra

İnsan ömrü küçücük bir kayıktı. Okyanus onunla aşılacaktı. Yolcusu ona dertlerini, kederlerini, acılarını, başarısızlıklarını doldurmaya kalkışacak olursa minik sandal, yol daha yarı demeden sulara gömülürdü

Yalnızlar, Tarık Buğra (Sayfa 129)Yalnızlar, Tarık Buğra (Sayfa 129)

"Düştüğün yerden bir avuç toprakla kalkacaksın"
Bir kavgada yenilişi, bir kavganın kaybını ikinciye başlangıç yapmak ve yenilişlerden, kayıplardan birşeyler kurtarabilmek! Önemli olan bu hırs, bu irade, bu enerji. Hayat bu idi.

Yalnızlar, Tarık Buğra (Sayfa 129)Yalnızlar, Tarık Buğra (Sayfa 129)