NAMAZ Psikolojisi
1. ALLAH’ın isteğini ve rızasını düşünerek yapılan bütün davranışlar birer ibadettir.
2. Dinde ibadet olarak belirlenen bazı özel davranışlar vardır ki bunlar, insanın ALLAH’la olan ilişkilerini canlı tutmak için belli aralıklarla tekrarlanırlar, işte namaz, her gün tekrar edilen, belli hareketleri ve dualar içine alan bir ibadettir.
3. Namaz İslam dininde ilk emredilen ibadettir.
4. Namaz aynı zamanda, yaratılanın YARATANA karşı duyduğu saygı, sevgi, minnettarlık ve bağlılığın, şükür duygusunun bir ifadesidir.
5. Namaz önce ki peygamberlere de farz kılığı Kuran-i Kerimin değişik ayetlerinde ifade edilmektedir. ( H.z. İbrahim Kur’ani Kerimde geçen duası ; ‘’Rabbim! Beni ve Soyumu namaz kılanlardan eyle!’’ amin…) Ancak önceki peygamberlerden sonra o din mensuplarının namazı koruyamadıkları. Ondan uzaklaştıkları anlaşılmaktadır.
6. Taha Süresi 132 ayette ALLAH C.C. şöyle buyurmuştur. ‘’ Ailene namazı emret! Sen de sabırla ona devam et… ‘’ buyuruyor.
7. Cehenneme girenlere neden cehennem girdikleri sorulduğunda? Biz namaz kılanlardan değildik! Buradan namazın ne kadar önemli olduğu anlaşılmaktadır.
8. Genelde ibadetler, dini inancın koruyucularıdır.
9. Yetişkinlerin, anne babanın namaz kılmasının, çocukların namaz kılmayı arzu etmeleri, namaz kılmak istemeleri açısından da önemi büyüktür. Çünkü çocuk çevresini tanımaya başladığı anadan itibaren çevresinde ki büyüklerin, özellikle anne babasının söz ve davranışlarını taklit edip örnek almaya başlar. Bu nedenle namaz kılan bir anne babanın çocukları da namaz kılmaya özenir.
Namazın Psikolojik Süreçleri
10. ‘’Vay haline şu namaz kılanların! Ki onlar şuurunda değildir namazlarının. Gösteriş yaparlar onlar, Hayra engel olurlar.’’ Ma’un 4-7 ayetler.
11. Namazda neyi okuduğunun bilincinde olunmalıdır. Çünkü
sade bir şey
halit ziya uşaklıgil
türü: öykü
Sayfa sayısı: 53
Yazar der ki: Aşk geçtiğin yerlerde hazın öyle izlerini bırakır.
O dönemin yaşantısını: altı öykü de anlatıp insanlığa dair toplumun yaşadığı içsel sıkıntıları , yaşanılan dönemin öyküleyici anlatımı ile okuyucuya sade yalın bir dile sunmuştur…
Beğendiğim öyküler: eski ve yeni, sade bir şey
01.02.2025 / 21:53 / okuma vaktinden…
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
AZİZ KEMAL HIZIROĞLU'NUN "Son" İncelemesi·64 syf.·Edebiyat
10/10
2021 35. kitabı
"POLAT ONAT VE 'SON' SESSİZLİĞİ"
Mühür Kitaplığı’nca yayımlanmış ‘Son’ adlı bir şiir kitabı var elimde. Şair Polat Onat’ın ilk kitabı. Dönüp dönüp okudum kaç kez. Bazı dizelerini de günlüğüme iliştirdim.
Sözcüğün anlam kaygısından çok, şiir ve şiir dili içinde nasıl yer kapladığını gözeten bir şairle karşı karşıyayız. İmge ve eğretilemelerle öyle çağrışımlar yaptırtıyor ki, şiiri ya da dizeyi merkez kabul edip çarçabuk uzaklaşıyor ve hemen merakla geri dönüyorsunuz. Şairliğin bir biçem ustalığı ve farklılığı olduğunu sezmiş P.Onat. Nesnel dünyayı ve algıları kendince dönüştürürken, aklını ve düşlerini nasıl kullanacağını iyi biliyor.
Özü asla es geçmiyor, ama ayrıntılardaki görkemi de yakalıyor, yakalattırıyor.
“güvertedeki kayıp kovayla eksiltiyor gökyüzünü” (s. 36, ‘Deniz’)
Ayrıntıları yakalarken yalnızlıkta da ustalaşmış olduğunu anlıyoruz. Kendi iç konuşmalarıyla, öteki insanın nesnel ve düşsel hallerini; okuyucuya volümü yüksel(t)en bir sesle ve çağrışım zincirleri yoluyla anımsatmayı iyi beceriyor. Okuyucuyu analize ya da senteze çomak sokmaya zorluyor.
İmge yaratmanın, ‘şey’lerle ilgili bir tasarımın bilinçle görünür hale getirilme çabası olduğunu fark etmiş genç şair. ‘Son’ adlı kitabı baştan sona okuduğunuzda, düş ile gerçek arasında gerilimli bir yalnızlıkla donandığınızı görüyorsunuz. Kendinizden uzaklaşıp başka nesnelere dokunsanız da yine kendinize dönmek zorunda kalıyorsunuz.
“Şiir bir bakıma, kendi varlığımızı bütünüyle içerecek şekilde dünyayı ve şeyleri incelememiz gerektiğini imlemeli” diyor sanki P.Onat, özellikle dikkatli şiir okurları için. Bilinçöncesi, bilinç, bilinçaltı ve bilinçdışının bir şaire etkilerini usulca izliyoruz bu kitaptaki şiirlerde.
Bir ilk kitap için böylesi iyi şiirlerin, şairini ileride daha büyük sorumluluklar altına
Gökyüzü Varken Kuşlar Kafeste·111 syf.·Şiir
10/10
2020 24. kitabı
GÖKYÜZÜ VARKEN KUŞLAR KAFESTE
Pınar Vardar’ın İlk Şiir Kitabı:
GÖKYÜZÜ VARKEN KUŞLAR KAFESTE
Şiir, öykü ve masalları Türk Dili, Dil Ve Edebiyat, Edebiyat Ortamı, Hece Öykü, Temren, Temrin, Acemi, Yedi İklim, Hayal, Kurgan, Yaşam Sanat, Bireylikler gibi dergilerde çıktı. Gökyüzü Varken Kuşlar Kafeste, Pınar Vardar’ın ilk şiir kitabı. Klaros Yayınları arasında Nisan 2020’de çıkan kitpta 53 şiir bulunmakta.
Gökyüzü Varken Kuşlar Kafeste ’ye değinmeden önce şairi tanımak adına öz yaşamına göz atmak gerekecek. Gerçi okur, bu kitapta öz yaşam öyküsü göremeyecek. Ama daha önce çıkan iki masal kitabında ve Gökyüzü Varken Kuşlar Kafeste ’den altı ay sonra yayımlanan Kehribar adlı öykü kitabında yer alan özgeçmişe ilişkin bilgileri burada paylaşmak sanırım yerinde olacaktır.
Pınar Vardar 1971 Manisa doğumlu. İlk ve orta öğreniminin ardından çalışma yaşamına başlar, aynı zamanda evliliğe de adım atar. Doğduğu şehirden hiç ayrılmaz. Kendini “Manisa aşığı” olarak görür; güne Sipil Dağı’na bakarak uyanmayı “en büyük zevk” sayar. Yazma tutkusu giderek yoğunlaşır. O arada, Açık Öğretim Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’ni bitirir (2019). Şimdilerde torunuyla zaman geçirmekte, yazma eylemini sürdürmektedir.
Pınar Vardar’ın yazınsal açıdan önde gelen niteliği bana göre şairliğidir. Gökyüzü Varken Kuşlar Kafeste ’de, içinde bulunduğu çıkmaz durumun bunalımlarını, korkularını, yaşamının izlerini eriterek yansıtmakta. Bireyselliği üstte tutan şiirler daha ağır basmakta. Toplumsal temalar arasında şiddet, kadın cinayeti, çocuklar, eşitsizlik, özgürleşememe olgusu göze çarpmakta. Dinsel düşünceler, hadislerden alına sözler, peygamberlere ilişkin kıssalar, menkıbeler de şiirlerin dizelerinde yansımakta. Yaradılış, Âdem, Havva, cennet, cehennem, şeytan, Meryem, İsa, kâhin, ruhlar âlemi, iblis,
Uzun zamandan beri ilk defa roman tarzında bir kitap okuyorum. Tüm değişen düşüncelerime ve bazı önyargılarıma rağmen kitabı çok beğendim.
Kitaba Ömer karakterinde biri hakim. Ömer, içinde kendini bazen istemediği taraflara çeken bir gücün olduğuna inanıyor ve insanları koşulsuz kabul ediyor. İçinde kendince kötü addettiği, hatta bunları sevdiğim kız bilse benden belki de nefret eder düşünceleriyle yaşıyor.
Bense Ömer'i çok sevdim ve çok kabullendim. Sonra kendi içime döndüm yine yeniden... Kitaptaki bir karaktere bile bu kadar yakın ve sevgi dolu hissedebiliyorsam neden kendime hissetmeyeyim dedim. Hem insan kendini sevemezse kimseyi sevemez ki tam anlamıyla. İşte yıllarca içinden çıkamadığım "kendini sevme" kavramı yeniden yorumlandı bana...
Tüm kaçışlarımla, tüm çabalarımla, buluşlarımla ve kaybedişlerimle, tüm değerlerlerimle, tüm gözyaşı ve gülüşlerimle kendimi seviyorum. Bu kendi nazarımdan bir bakış değil gibi ama seven de sevilen de benim.
(Bu arada kitabı bitirmedim, bitirmek istemiyorum ama bitince bitmiş haliyle de kabulleneceğim bu sefer:))
23.03.22, 01.53 NG
Puan vermedi
10:32 - 11:32 - 11:45 - 12:01 - 12:09 - 12:35 - 13:13 - 13:31 - 23:45 - 00:07 - 00:54 - 00:59 - 01:08 - 01:17 - 08:00 - 08:46 - 09:57 - 10:49 - 11:23 - 12:45 - 15:45 - 20:34 - 23:59 - 00:26 - 04:00 - 04:32 - 06:53 - 18:35 - 23:48 - 00:02 - 04:49 - 05:01 - 17:00 - 21:56 - 21:57 - 10:39 - 11:43 - 11:54 - 23:46 - 11:00
“ Artık hiç kimsenin acelesi yoktu... ”
