Bugün 00:20 gibi mesai çıkışı eve dönüş yolunda,evime iki sokak mesafede bir çocuk ve adam bağırma sesleri duydum.Koşar adım sese yöneldim,ne oluyor diye etrafıma bakınıp sesin geldiği evi bulmaya çalıştım.O esnada bir kaç mahalle sakini,kimi balkonda kimi pencerede,kimide perde arkasından sokağı izliyorlardı.Bir hanımefendiden sesin yerini sordum,bana işaretle evi gösterdi.Bu arada sesler çoğaldı,iki çocuk balkona çıktı ağlayarak, yaşları 8-10 arası diye tahmin ediyorum,arkadan birisi çocukların ağzını kapatıp çekip aldı içeri.Hemen emniyette ve bulunduğumuz bölgede çalışan abimi arayıp ekip göndermesini veya gelmesini isterken, sokağın adını öğrenmek için birilerine bakındım,yine o hanımefendiye sordum, kısık sesle üç defa söyledi anlamadım,neden bağırmaz onu da anlamadım da ,derken iki ekip otosu geldi.Çocuklar siren sesini duymuş olacaklar ki anneleri ile balkona çıktılar.Polislere hemen kapıyı açıp binaya yönlendirdim.Cocuklar balkonda,demirlere sımsıkı sarılarak ağlıyorlardı.Onları teselli etmeye çalıştım, korkmayın vs işte.Ve polisler beş altı dakika sonra gittiler,adam güya kaçmış ki ben dış kapıdan çıkanı görmedim.Üç beş dakika oyalandım sokakta, çocuklardan bir tanesi balkonda bekliyordu,el salladım,el salladı,biz buradayız korkma dedim ve gittim.
Çocuğun son el sallaması bitirdi beni, sokağın diğer tarafından dolaşıp tekrar geçtim ordan çocuk yine oradaydı,bak burdayım dedim işaret ederek ve yine gittim.Saat bir oldu eve geldim, aklım hâlâ o çocuklarda,bir saat sonra gittim, kimse yoktu balkonda, bütün ışıklar açıktı,insan denilmesi zaruri olan yaratık girip çıktı,biraz bekledim ses yoktu, sokağın diğer tarafından dönüp yine geçtim yine kimse yoktu.
Bütün bunları niye anlattım en ince ayrıntısına kadar, çünkü gerçekten toplum olarak bitik