Uyumayı düşlüyorum saat 02:46
tımarhanede adamın biri duvarları öpüp
serin bir Nil boyunca yelkenliyle gezmeyi düşlüyor
Birinci Tablet1000Kitap
Birinci Tablet
1 . Henüz yukarının adı gökyüzü değil iken,
2. Aşağıya yeryüzü denmez iken,
3. Apsu vardı. [Tanrıların] ileri geleni, babasıydı o.
4. Ve onların hepsini doğuran Tanrıça Tiiimat vardı.
5. Ve [Apsu ile Tiii.mat] sularını birbirine karıştırdılar.
6. Henüz [tanrılar için] bir gipiiru-evi1 bile yapılmamıştı,
kamış-evler kurulmamıştı.
7. Tanrıların hiçbiri ortada yok iken,
8. Esamileri okunmuyor iken, kaderler yazılmamış iken,
9. Suların içinde tanrılar yaratıldı.
1 0. Tanrı LaQmu ve Tanrıça LaQamu göründü, [onlar] adlarıyla
çağrıldılar.
1 1. Büyüdüler, boylu poslu oldular.
12. An5ar ve Ki5ar yaratıldı, onlardan [tanrılardan] daha
üstün oldular.
13. Günü güne eklediler, yılı yıla eklediler,
14. [An5ar ve Ki5ar'ın] oğlu Anu, ana babasıyla aynı ya-
ratılmıştı,
15. An5ar, oğlu Anu'yu kendisiyle eşit kıldı.
16. Ve Anu kendi suretinde yarattı Nudimrnud'u,2
17. Nudimmud, babasından ve dedesinden üstündü,
18. Zekiydi, bilgeydi, çok güçlüydü,
1 9. Dedesi Ansar'dan çok daha güçlüydü,
20. Tanrı kardeşleri arasında benzeri yoktu,
Gipa.ru: 1 . Tapınak evi. 2. Otlak alan. Destanda tanrıların yaptıkları evlere
verilen bir ad (Birinci Tablet, 77).
Nudimmud: Ea'nın diğer adı.
3
21. Bir araya geldi kardeş tanrılar,
"bekaretimi 17 temmuz 1984'te, sabah 02:46'da kaybettim. yaş on beş olunca, öyle bir an asla unutulmuyor. tatilin bir kısmını geçirmek için arkadaşım emma'nın anneannesinin bir dağ köyündeki evine gitmiştim.
ebediyet kokan o yere ve takıldığımız oğlanlara anında hayran olmuştum. fakat çocuklardan sadece biri dikkatimi çekmişti: edouard.
edouard ile on bir yıl sonra paris'te, otelin birinde düzenlenen bir konferansta karşılaştım. kendimizi erkekler tuvaletine attık, on bir yıl önce hissettiğimiz o şehveti ya büyümekten korktuğumuz için veya sırf nostaljiden, tekrar yaşamaya çalışıyorduk. bu sefer çıkışımı haber veren tuvaletin sifonu oldu, ama şimdi edouard'ın hayatından sonsuza kadar çıkışımı."
bekaretimi 17 temmuz 1984'te, sabah 02:46'da kaybettim. yaş on beş olunca, öyle bir an asla unutulmuyor. tatilin bir kısmını geçirmek için arkadaşım emma'nın anneannesinin bir dağ köyündeki evine gitmiştim.
ebediyet kokan o yere ve takıldığımız oğlanlara anında hayran olmuştum. fakat çocuklardan sadece biri dikkatimi çekmişti: edouard.
edouard ile on bir yıl sonra paris'te, otelin birinde düzenlenen bir konferansta karşılaştım. kendimizi erkekler tuvaletine attık, on bir yıl önce hissettiğimiz o şehveti ya büyümekten korktuğumuz için veya sırf nostaljiden, tekrar yaşamaya çalışıyorduk. bu sefer çıkışımı haber veren tuvaletin sifonu oldu, ama şimdi edouard'ın hayatından sonsuza kadar çıkışımı.
" Velayeti , taharet (namaz öncesi temizlik) , şeriatı da namaz gibi düşünmek gerekir. Mürid sanki tarikat ile hakiki necasetten , hakikat ile de hükmen kirli sayılan hallerden temizlenmiş olmaktadır . Kamil anlamda taharetten sonra da şeriatın hükümlerini hakkıyla yerine getirmeye hak kazanmış oluyor . Tarikat ile kişi yakınlık mertebelerinin sonu dinin direği ve müminin miracı olan namazı hakkıyla kılmaya uygun duruma gelmiş olur."
Mektubat-ı Rabbani 2. Cilt 46. Mektup
Sayfa 15 - Serhend Yayınları
Öner ve Yücel Davası: 31 Mart 1947'de Atsız, Zeki Velidî ve arkadaşlarının beraatıyla sonuçlanan Irkçılık-Turancılık Davası'nın yankıları 1947 yılında başlayan Öner ve Yücel Davası ile devam etmiştir. Dava, 29 Ocak 1947'de İçişleri Bakanı Şükrü Sökmensüer'in TBMM'deki bir konuşması ve Fevzi Çakmak'ın 05 Şubat 1947'deki bir demecine dayanmaktadır. Sökmensüer konuşmasında "demokrasinin geliştirilmesi yolunda Halk Partisi tarafından atılan her adımdan komünist'lerin faydalanmaya çalıştıklarını, hatta bu maksatla Fevzi Çakmak'a dahi mektup yazdıklarını ve "Mareşal Çakmak'ı alet olarak kullanmak yolunda ayartıcı teşebbüslere devam ettiklerini... bu suretle Mareşal'in hizmet yıllarında kazandığı hürmet sermayesini yıkmak için bir tahrik sermayesi kullanmak teşebbüsü" içinde bulunduklarını ifade eder (Ertuğrul 2000: 40-46). İçişleri Bakanının konuşmasında adının geçmesi ve Cami Baykut, Zekeriya Sertel gibi komünistlere alet olduğu iması üzerine Fevzi Çakmak da bir beyanat vermek durumunda kalır. 05 Şubat 1947'de gazetelerde çıkan beyanatında Çakmak şöyle demektedir: "Ben komünistliği bu memleket için muzır telâkki edenlerdenim. Onun için komünistler ordu ve donanmaya sokulmak istedikleri zaman şiddetli hareket ettim... Ben daha işbaşında iken eski bir Milli Eğitim Bakanının bu faaliyeti destekleyen hareketinden dolayı hükûmeti resmen ikaz ettim. Kimse kulak asmadı ve sonra da Hamidiye Köy Enstitüsündeki komünist yuvasından bahsettiler..." (Öner 1947: 10). Fevzi Çakmak'ın beyanatı üzerine İzmir milletvekili Hasan Âli Yücel bir açık mektup yayımlar ve Çakmak'a "Beyanatınızda 'eski Millî Eğitim Bakanı' dediğiniz hakikaten ben miyim?" diye sorar. Yücel, 07 Şubat 1947 tarihli Ulus gazetesinde çıkan bu yazısından sonra 12 Şubat'ta aynı gazetede bir açık mektup daha yayımlayarak
