Abdulkadir çelik
@0kadir0
190 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Bu seri işi bilen adamlarla bir dizi haline getirilse çok güzel olur aslında. Her bir kitap bir sezon olsa toplam 3 sezon dizi olur. Her sezon kitaplardaki tadı verse çok iyi olurdu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bu kitabı biraz kendi iç dünyam ile özdeşleştirdim (diğer okuduğum 400 küsür kitap gibi) ama bunda durum biraz daha farklı. Bütün gün kendi kendime yaptığım sorgulamaları kimseye açıklayamadığım düşünceleri aslında Kafka'da yapıyormuş. Bol bol metinlerin altını üstünü çizdim. Altını çizdiğim cümleleri birleştirince aslında benimde babama yazmak isteyebileceğim bir mektup ortaya çıkıyor. Uzun vadeli planlar yapmayı severim eğer birgün baba olursam Kafkanin babasına ulaştıramadığı bu mektubu Kafka'nın babasından pek bir farkının olmadığı kendi babama ulaştırmayı planlıyorum Allah ikimizede o kadar süre izin verirse eğer. Artık son sayfalardaki o hararetli cümleler evrendeki kısacık hayatımın en anlamlı en özel cümleleri galiba.
Dokuz adet öykünün barındığı bu kitapta Kırmızı Azap çekmemek mümkün değil. Yeri geliyor öykü içinde öykü okuyorsunuz. Bu öyküleri okumak yürek ister.
Sadeleştirilmiş mi kısaltılmış mı?
Kitabın sonunda Mizancı Murat'ın incelemesini okuduğumda kitabın 175 sayfa olduğunu öğrendim. Keşke bu incelemeyi sona değil başa alsalardı. Tanzimat dönemi ve serveti fünun dönemi eserlerinde sadeleştirme ihtiyaç duyuyoruz evet çünkü bu kitapları sözlük olmadan okuyamayız. Ama 175 sayfalık kitapta nasıl bir sadeleştirme varda yarı yarıya düşüp 90 sayfa oluyor anlayamadım. İş bankasına güvendiğimden kitap hakkında pek bir araştırma yapmadan bodoslama okumaya başladım. Bilseydim bu kadar kesilmiş olmayan bir kitabı okurdum.
Kitabın incelenmesine gelirsek o dönemde yaşayan bir insan olsam bu kitabı okuduktan sonra iliklerime kadar insanlığımdan utanırım. İnsanları köle gibi gören hizmet sektöründe çalışan insanlara kendilerinin kölesi gibi gören zihniyetteki insanlar hâlâ mevcut. Bu konu hakkında kendi içimde fazla bir irdeleme yapmadım şu zamana kadar ama romanı okuduktan sonra artık bu düşünce yapısına sahip insanları çok aşağılık yaratıklar olarak görüyorum. O döneme ait diğer eserlerde de kölelik, cariyelik, odalık gibi kavramlar ile karşılaşsamda gerçekten toplumsal eleştiriyi yaptıran eser bence bu roman.
Yerli Stefan Zweig'ımızı neden abartmıyoruz. Bana göre Mehmet Rauf yeterince hak ettiği değeri görmeyen bir yazar. Gerçi yazarlarımızın neredeyse hepsi bu durumda ya...
Mehmet Rauf romanına farklı coğrafyalardaki düşünce yapısını öne çıkararak başlıyor. Ana karakterimiz Pervin'in gözlemlerinden amcasının babasından farklılıklarını amcasının aile yapısının kendi ailesinden farklılıklarını ve kendi alışmış olduğu özgürlüğünün amcasının ailesinde daha kısıtlı olduklarını okuyoruz. Pervin uzun zamandır düşündüğü ideal eşini aramaktadır. Bu arayış içerisinde Pervinin ağzından yazar bize klişe evliliklerin nasıl oluştuğunu ve nasıl sonuçlandığını aktarıyor. Pervin bu görücü usulü denen evlilik ruletini oynamak istemeyen ve evlilikte belirleyici unsurun gönüllerin bir olması olarak görüyor. Ama o dönemin toplumunda evlilikte belirleyici unsur para. Herkes parasına göre görücü usulü, aracıların uydurulmuş beyanatlarına göre evleniyor. Toz pembe hayallere dalmış olan Pervin sonunda hiç beklemediği bir darbe alıyor.
Kitabın kurgusundan çok yazarın bize aktardığı düşünceler kıymetli ve üzerine düşünülmesi gerekilen metinler bence. Bu düşünceleri dünyanın en kıymetli kavramı olan zamanınızı harcayarak, çevrenize ve kendinize zarar verip Pervin gibi hayal kırıklığına uğrayarak öğrenmek istemiyorsanız bence oturup okuyun bu kitabı. Eminim düşünce yapınıza çok şey katacaktır.
