Kalabalığın kafamın içinde dur durak bilmeden dolanan uğultusu, orkestranın tangırtısı ve şehrin iniltisi sandığım amansız gürültü, ondan uzak olmanın huzursuzluğuymuş yalnızca.
Başka bir hayatta tekrar karşılaşırız,
Sen inanmasan da hayatlara.
Ne ahmaklar arasında kalmışız,
Hepsi düşkünler zaaflara.
Sessizce sevmeliyim seni,
Girmeden günah boynuma
Ellerim ellerine değmemeli,
Gözlerim ağlamalı karşında.
Ben ki acınası hayatımda
Bir çöp yığınından farksızdım,
Bitmeyen sözler yazıp,
Yine de yerimi bulamadım.
Amacım üzmek değildi seni
Şu hâlimle farklısını yapamadım.
Sevme beni sevgilim,
Aşk kırıntılarım yetmez sana.
Bir şeylerden kaçar gibisin. Soluk soluğa ama hiçbir şey anlatmayacağına yemin etmiş gibi sakinsin. Gitmek istediğin belli bir yer yok ama kalmak istemediğinden artık eminsin. Sadece biraz olsun herkesin ve her şeyin susmasını istemişsin. Kendini duyabilmek için.