Sen mutlusun diye herkesin, tam anlamıyla herkesin birdenbire mutluluğa boğulmasını istiyorsun. Tek başına mutlu olmak sana azap veriyor, zor geliyor! Bu mutluluğu son zerresine kadar hak etmiş olmak için, belki de vicdanını rahatlatmak için didinmeye başlıyor kendini yiyip bitiriyorsun!
Gün ışıdığından bu yana, buluşmamız için beklemem gereken saatleri saydım. Çünkü sensiz bu bahçe bana artık benim bahçem gibi görünmüyor. Sanki sen ta çocukluk günlerimden beri burada benimle birlikte bulunan ağaçlardan biri gibisin: onların en büyüğü, en güçlüsü, en havalısı...