İpek
@1283__
Mustafa Kemal ATATÜRK
12 kütüphaneci puanı
599 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Kalemine Hayran Kaldım
Kitaba başlarken yazarın erkek olduğuna inanmakta zorlandım :) Kadın karakterlerin dili ve iç dünyası oldukça başarılı aktarılmıştı. Akıcı anlatımı sayesinde sayfalar hızla ilerledi ve 
Fatih Gezer in kalemine gerçekten hayran kaldım. Ancak kitabı bitirdiğimde hissettiğim şey kalemine hayran kalmama rağmen hikayenin yönüne tam olarak ikna olamadığım oldu. Firuzan'ın hikayesi üzerinden ilerleyen anlatı beni çekerken zamanla farklı karakterler ve toplumsal meselelerin peş peşe eklenmesi odağımı dağıttı. Bir noktadan sonra yaşanan acıların doğal akışın parçası olmaktan çok üst üste eklenmiş hissi vermesi duygusal bağ kurmamı da zorlaştırdı. Yine de yazarın dili ve anlatım gücü etkileyiciydi bu kitapla tam anlamıyla bağ kuramasam da başka eserlerini merakla okuyacağım.
Bir Kadının, Bir Dönemin Hikayesi
Biyografi olmasına rağmen roman tadında ilerleyen bilgi dolu ama bir o kadar da akıcı bir kitaptı. Suat Derviş’i yalnızca bir yazar olarak tanırken gazeteciliği, çevirmenliği, siyasi mücadelesi ve yurt dışında da ilgi gören eserleriyle ne kadar güçlü ve çok yönlü bir kadın olduğunu bu kitap sayesinde öğrendim. Osmanlı’nın son yıllarından Cumhuriyet dönemine ve sonraki siyasi çalkantılara uzanan yaşamı aynı zamanda ülkemizin geçirdiği dönüşüme de tanıklık etmemizi sağlıyor. Nazım Hikmet, Sabahattin Ali ve dönemin birçok tanıdık isminin satırlarda karşımıza çıkması da ayrı bir keyifti. Saray çevresinden gelen ayrıcalıklı bir yaşamla başlayıp yoksulluk içinde sona eren hikayesi ise oldukça hüzünlüydü. Hem Suat Derviş’i tanımak hem de yakın tarihimize farklı bir pencereden bakmak isteyenlere gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
Anlatım tarzıyla etkileyen bir hikaye
Şehir merkezinden oldukça uzakta şeriatla yönetilen köyde geçen bir hikaye anlatıyor. Köyün yakınlarına yapılacak baraj için gelen yabancı bir adamın evli bir kadına tecavüz etmesiyle olaylar başlıyor. Hamile kalan kadın hakkında şeyhler tarafından recm kararı veriliyor ve doğum yaptıktan sonra taşlanarak öldürülmesine hükmediliyor. Bu süreçte köye gelen Fransız bir kadın, ölüm cezası alan kadın için bir kurtarıcı umuduna dönüşüyor. Kitapta kadınların toplumdaki yeri konusunda maalesef ki daha önce de duymak zorunda kaldığımız, kadınların yalnızca bir üreme aracı olarak görülmesi ve dört duvar arasında yaşamaya mahkum edilmeleri aktarılıyor. Kitabı benim için farklı kılan anlatım tarzı oldu. Hikaye çoğunlukla kurtarıcı olarak görülen kadın üzerinden ilerliyor ancak anlatımda “ama o sana inanmadı”, “o zaman başka bir tez ileri sürdün”, “ona söylemesi için onu teşvik ettin” gibi ifadeler kullanıldığı için sanki olayların içinde siz varmışsınız hissi oluşuyor. İlk sayfalarda bu anlatım biçimine alışmak zor olsa da sonrasında kitap oldukça akıcı hale geliyor. Konu bakımından yüzeysel kaldığını düşünsem de farklı anlatım tekniği sayesinde ilgi çekici ve değişik bir okuma deneyimi sunduğu için kitabı sevdim. İnsan ister istemez böyle şeylerin sadece kitaplarda kalmasını, hiçbir kadının bunları gerçek hayatta yaşamamasını diliyor. Umarım bir gün hiçbir kadının korkuyla, baskıyla ve başkalarının verdiği cezalarla yaşamak zorunda kalmadığı bir yaşam mümkün olur.
Aşk mı? Alışkanlık mı?
-| Kitabın sonuna dair spoiler içerir |-
Başta canlı, zeki ve toplumsal gözlemlerle dolu başlayan hikaye ilerledikçe aşkın kendi içine kapanan ve insanı tüketen tarafına dönüşüyor. Özellikle Ariane’ın kocasının kariyer hırsı ve çevresindeki yapaylıklar kitabın güçlü taraflarından biri gibi dururken sonrasında şekillenen yasak aşk Ariane-Solal ilişkisinin sürekli cinsellik, kıskançlık, mükemmelliyetçilik ve takıntı etrafında dönmesi yorucu hissettirebiliyor. Solal ile Ariane’ın aşkları zamanla onları besleyen değil tüketen bir şeye dönüşüyor. Finalde birlikte ölmeleri de “aşk sonsuza kadar aynı heyecanla yaşayamaz mı?” sorusunu bırakıyor. Kitap bu yüzden insanı biraz rahatsız ediyor. Gerçek aşkın bile zamanla değişebileceğini hatta bazen kendi ağırlığını taşıyamayacağını düşündürtüyor. Buna rağmen dili akıcı olduğu için okunması zor değil sadece fazla uzun olması ve bazı duyguları sürekli tekrar etmesi yer yer hikayenin etkisini azaltıyor. Aşk böyle bir şey olmasın lütfen :(
Hiç Vazgeçmeyen Kadın: Şefika
İlber Ortaylı ailesinin dört kuşağını kapsayan, hem tarihsel bilgiler hem de anılar içeren oldukça etkileyici bir kitaptı. Kırım Tatarı aristokrat bir aileden gelen Şefika Hanım’ın hikayesi Sovyetlerin gelişiyle birlikte bir gecede tüm varlıklarını kaybedip yoksulluğa sürüklenmeleriyle başlıyor ardından Kırım’dan Stalingrad’a oradan Avusturya’daki Nazi kamplarına ve nihayet Türkiye’ye uzanan son derece zorlu bir göç yolculuğunu gözler önüne seriyor. Tüm bu ağır koşullara, açlık ve savaş yıllarına rağmen Şefika Hanım’ın öğrenmeye olan tutkusunu, dil merakını ve hayata yeniden tutunma gücünü asla kaybetmemesi kitabın unutmayacağım yönlerinden biriydi. 103 yıllık ömrüne sayısız kırılma ve yeniden başlangıç sığdıran bu yaşam öyküsü yalnızca bir aile tarihi değil aynı zamanda insanın en zor şartlarda bile kendini yeniden inşa edebileceğini gösteren güçlü ve ilham verici bir anlatı. Bir kadın olarak Şefika Hanım’a hayran olmamak gerçekten mümkün değildi. Ruhu şad olsun.