İpek
@1283__
Şu anda okuduğu kitap
Hikayeden çok okuma hissini sevdim
Rönesans İtalya’sında geçen ve gerçek tarihi olaydan esinlenilmiş bir roman. Okurken sonunun nereye varacağını az çok biliyorsunuz ama buna rağmen merak duygusu azalmıyor. Sürekli “peki şimdi ne olacak?” diyerek sayfaları çevirdim. Lucrezia’nın hikayesini ve evliliğini okurken bir yandan da dönemin saray yaşamını, geleneklerini, kıyafetlerini ve atmosferini görmek hoşuma gitti. En sevdiğim yanı hikayeyi değil kitabın kendisini okumaktan keyif almam oldu. Bazı kitaplar vardır, sizi dünyasının içine çekip okumayı başlı başına zevkli hale getirir, bu kitap bende tam olarak o hissi yarattı. Tarihi kurgu sevenler için hem dönemi tanıtan hem de akıcı anlatımıyla keyifli okunan bir kitap. İlgilisine keyifli okumalar dilerim :)
Küçük bir dipnot: Alfonso karakteri yüzyıllar geçse de erkekler konusunda "hiç mi değişmezsiniz" dedirtti :)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kalemine Hayran Kaldım
Kitaba başlarken yazarın erkek olduğuna inanmakta zorlandım :) Kadın karakterlerin dili ve iç dünyası oldukça başarılı aktarılmıştı. Akıcı anlatımı sayesinde sayfalar hızla ilerledi ve 
Fatih Gezer in kalemine gerçekten hayran kaldım. Ancak kitabı bitirdiğimde hissettiğim şey kalemine hayran kalmama rağmen hikayenin yönüne tam olarak ikna olamadığım oldu. Firuzan'ın hikayesi üzerinden ilerleyen anlatı beni çekerken zamanla farklı karakterler ve toplumsal meselelerin peş peşe eklenmesi odağımı dağıttı. Bir noktadan sonra yaşanan acıların doğal akışın parçası olmaktan çok üst üste eklenmiş hissi vermesi duygusal bağ kurmamı da zorlaştırdı. Yine de yazarın dili ve anlatım gücü etkileyiciydi bu kitapla tam anlamıyla bağ kuramasam da başka eserlerini merakla okuyacağım.
Fatih Gezer in kalemine gerçekten hayran kaldım. Ancak kitabı bitirdiğimde hissettiğim şey kalemine hayran kalmama rağmen hikayenin yönüne tam olarak ikna olamadığım oldu. Firuzan'ın hikayesi üzerinden ilerleyen anlatı beni çekerken zamanla farklı karakterler ve toplumsal meselelerin peş peşe eklenmesi odağımı dağıttı. Bir noktadan sonra yaşanan acıların doğal akışın parçası olmaktan çok üst üste eklenmiş hissi vermesi duygusal bağ kurmamı da zorlaştırdı. Yine de yazarın dili ve anlatım gücü etkileyiciydi bu kitapla tam anlamıyla bağ kuramasam da başka eserlerini merakla okuyacağım.Bir Kadının, Bir Dönemin Hikayesi
Biyografi olmasına rağmen roman tadında ilerleyen bilgi dolu ama bir o kadar da akıcı bir kitaptı. Suat Derviş’i yalnızca bir yazar olarak tanırken gazeteciliği, çevirmenliği, siyasi mücadelesi ve yurt dışında da ilgi gören eserleriyle ne kadar güçlü ve çok yönlü bir kadın olduğunu bu kitap sayesinde öğrendim. Osmanlı’nın son yıllarından Cumhuriyet dönemine ve sonraki siyasi çalkantılara uzanan yaşamı aynı zamanda ülkemizin geçirdiği dönüşüme de tanıklık etmemizi sağlıyor. Nazım Hikmet, Sabahattin Ali ve dönemin birçok tanıdık isminin satırlarda karşımıza çıkması da ayrı bir keyifti. Saray çevresinden gelen ayrıcalıklı bir yaşamla başlayıp yoksulluk içinde sona eren hikayesi ise oldukça hüzünlüydü. Hem Suat Derviş’i tanımak hem de yakın tarihimize farklı bir pencereden bakmak isteyenlere gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
Anlatım tarzıyla etkileyen bir hikaye
Şehir merkezinden oldukça uzakta şeriatla yönetilen köyde geçen bir hikaye anlatıyor. Köyün yakınlarına yapılacak baraj için gelen yabancı bir adamın evli bir kadına tecavüz etmesiyle olaylar başlıyor. Hamile kalan kadın hakkında şeyhler tarafından recm kararı veriliyor ve doğum yaptıktan sonra taşlanarak öldürülmesine hükmediliyor. Bu süreçte köye gelen Fransız bir kadın, ölüm cezası alan kadın için bir kurtarıcı umuduna dönüşüyor. Kitapta kadınların toplumdaki yeri konusunda maalesef ki daha önce de duymak zorunda kaldığımız, kadınların yalnızca bir üreme aracı olarak görülmesi ve dört duvar arasında yaşamaya mahkum edilmeleri aktarılıyor. Kitabı benim için farklı kılan anlatım tarzı oldu. Hikaye çoğunlukla kurtarıcı olarak görülen kadın üzerinden ilerliyor ancak anlatımda “ama o sana inanmadı”, “o zaman başka bir tez ileri sürdün”, “ona söylemesi için onu teşvik ettin” gibi ifadeler kullanıldığı için sanki olayların içinde siz varmışsınız hissi oluşuyor. İlk sayfalarda bu anlatım biçimine alışmak zor olsa da sonrasında kitap oldukça akıcı hale geliyor. Konu bakımından yüzeysel kaldığını düşünsem de farklı anlatım tekniği sayesinde ilgi çekici ve değişik bir okuma deneyimi sunduğu için kitabı sevdim. İnsan ister istemez böyle şeylerin sadece kitaplarda kalmasını, hiçbir kadının bunları gerçek hayatta yaşamamasını diliyor. Umarım bir gün hiçbir kadının korkuyla, baskıyla ve başkalarının verdiği cezalarla yaşamak zorunda kalmadığı bir yaşam mümkün olur.
Aşk mı? Alışkanlık mı?
-| Kitabın sonuna dair spoiler içerir |-
Başta canlı, zeki ve toplumsal gözlemlerle dolu başlayan hikaye ilerledikçe aşkın kendi içine kapanan ve insanı tüketen tarafına dönüşüyor. Özellikle Ariane’ın kocasının kariyer hırsı ve çevresindeki yapaylıklar kitabın güçlü taraflarından biri gibi dururken sonrasında şekillenen yasak aşk Ariane-Solal ilişkisinin sürekli cinsellik, kıskançlık, mükemmelliyetçilik ve takıntı etrafında dönmesi yorucu hissettirebiliyor. Solal ile Ariane’ın aşkları zamanla onları besleyen değil tüketen bir şeye dönüşüyor. Finalde birlikte ölmeleri de “aşk sonsuza kadar aynı heyecanla yaşayamaz mı?” sorusunu bırakıyor. Kitap bu yüzden insanı biraz rahatsız ediyor. Gerçek aşkın bile zamanla değişebileceğini hatta bazen kendi ağırlığını taşıyamayacağını düşündürtüyor. Buna rağmen dili akıcı olduğu için okunması zor değil sadece fazla uzun olması ve bazı duyguları sürekli tekrar etmesi yer yer hikayenin etkisini azaltıyor. Aşk böyle bir şey olmasın lütfen :(