Ne hoş bir güzelliği vardır, hafif adımlarla, dünyadan gülümseyerek geçenlerin. Kimseye bir kötülüğü dokunmadan yaşayanların, onurlu bir yaşamı seçenlerin..
Sevgili ağabeyciğim rüyama hoşgeldin! Sen hep karşılıksız koşulsuz ve sonsuz sevildin. Bu yüzden şu anda olduğun kişisin. Büyüyemedin. Olgunlasamadin. Feleğin çemberinden etlerin çarklara değmeden hiçbir vakit etlerin morarmadan çıktın. Sen bütün müsabakalardan beri idin. Bense hep rağmen sevildim. Kız çocuğu olmama rağmen...
Üzerine hayat ürkekliği sinmiş insanlar,bu susuşlarından tanınabilir. Ağız dolusu kelimeleri yutkunup, yapacak başka birşey kalmadığında, sessizliğin koynuna uzanıp gürültülü bir posta treninin kendilerine bir umut bırakmasını beklerler.