Fakat ben, sessizliğimin arkasından kalplerindekini görüyor ve fikirlerini okuyabiliyorum. Çünkü ben, onların düşüncelerini konuştuklarıyla değil, konuşmadıklarıyla kavrıyorum.
İnsanlar içinde yalnız yaşamakla hayvanlar içinde yalnız yaşamak arasında dağlar kadar fark var. Çünkü vahşi bir hayvanın yanında güvende olabilir, şefkat ve sevgiyle onun yakınlığını kazanabilirsin. Eğer başarısız olursan ve vahşi hayvan sana saldırırsa da vücudundan başka bir şeyini parçalayamaz. İnsanlar ise şefkati ve sevgiyi senin zayıflığın kabul eder, senin ebedi ruhunun aylak aylak dolaşmasını uygun görürlerken, koydukları kanunlardan korkarak fani bedenine zarar vermekten kaçınırlar. Bunun için vücudumu onların dillerine bir malzeme olarak bıraktım, fakat ruhumu sessizliğe mahkûm ettim.
İnsanlar, konuşanlar ve susanlar diye ikiye ayrılır. Ben suskunlardanım.
Ben susmanın tadını anladığım halde, konuşanlar konuşmanın acılığını anlayamadılar.