Enver Bilge
@1Bilge
Kitaplarla yaşıyor kitaplarda yaşıyorum..
Öğretmen
İstanbul
1661 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
"Vakti israf eden, hissiyatı yoksullaştıran, dünyana ve yürüyüşüne bir anlam katmayan her şeyden gitmeyi bilmek gerek. Zihnen ve kalben olgunlaştırmayan şeyler, insanın yolunu hiçbir yere çıkarmaz, bütün direncini ve güzel duygularını istismar eder."
Kitaba bu sözle başlasam mı başlamasam mı diye düşünürken yazsan ne kaybedersin diyerek eklemeye karar verdim. Bence gayet yerine oturdu. Kitabı okuyanlar bilir.
Zihnindeki düşüncelerinden, bedenindeki yüklerinden ve dahi yorgunluklarından, dünyanın hırs ve maddi nesnelerinden, kavga gürültüsünden uzaklaşıp ruhunu düşsel bir yolculuğa çıkarmak isteyenlerin muhakkak okuması gereken bir kitap önerisi söylemiş olalım.
Kitap tam olarak dünyada yaşayıp dünyayı yaşamamak mottosu üzerine o kadar güzel bir şekilde inşa edilmiş ki hayran kalmamak elde değil. İbrahim Kalın ağabeyin dediğini de buraya eklemeden olmaz gibi; "Dünyada olup dünyadan olmamak dünyada olduğumuzu unutmadan bizim serüvenimiz burda bizim imtihan dünyamız bura."
Ne güzel ifade etmiş değil mi?
Ayrıca Cahit Zarifoğlu adıyla paylaşılan ancak Ayla Aydemir'e ait olan şu dizelerle pekiştirmek yerinde olacak.
"Burası dünya!
Ne çok kıymetlendirdik.
Oysa bir tarla idi;
Ekip biçip gidecektik."
Kitap fazlasıyla merak uyandırmıştır diye düşünüyorum. İçeriği hakkında kısaca bilgi verip bitirmek yerinde olacaktır.
Kitap yazarın kendi adıyla anılan karakterin Avustralya'da dışlanan, insan yerine konulmayan aborijinlerle çıktığı yolcuğu konu alıp, yolculuk bittikten sonra hayatında bambaşka bir döneme geçmeyi hatta bambaşka biri olarak hayatına başlamaya karar veren bir çift yürekle karşılacaksınız. Bu yolculukta kendine dönmeyi, içe bakmayı, ruhunu hissetmeyi öğrenen karakterimiz bize o duyguyu o kadar güzel yaşatıyor ki etkilenmemek elde değil. Tabi yolculuk sonunda
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Düşün ki binlerce yıldır var olan, bizden sonra da binlerce yıl var olacak olan dünyadan gelip geçen sayısız ruhtan biriyiz. Hiç karşılaşmamış, birbirimizi tanımamış, hatırlamamış olabilirdik. Veya birimiz hatırlarken diğeri bu tanışıklığı inkâr edebilirdi. Veya hiç hatırlaşmadan birbirimizin yanından geçip gidebilirdik. Diğer yarısını bulamayan bölünmüş bir ruh gibi kıyamete değin hasret çekebilirdik. Dahası, farklı zamanlarda yaratılmış olabilirdik. Ama bak binlerle yıl içinde aynı zamanda doğmuş, bunca kalabalık arasında tanışmış olmamız eğer kader değilse nedir? Bu bir mucize Rabb yazdı, 'Rabbin adına şükürler olsun." (S.603)
Çok uzun bir aradan sonra bir inceleme yazmaya çalışalım bakalım. İncelemeye başladığım bu alıntı kitabın temel kısmı desem olmaz, kitabın özeti desem olmaz gibi ben en iyisi kitabın can noktası diyeyim siz gerisini anlayın. Kitap gibi incelememi tabiki uzatmak istemiyorum ama sanki uzayacak gibi:)
Kitabın konusu hepimizin çok iyi bildiği Ashab-ı Kehf yani bulundukları zalim toplumdan kaçan ve bir mağaraya sığınıp orda uzun yıllar uyuyan yedi arkadaştan yola çıkarak kurgulanıp ele alınmış. Tabi bu yedi arkadaşın durumunu İsmet Özel dizeleriyle dile getirsek yerinde olacak gibi:
"Evet, ilmektir boynumdaki
Ama ben kimsenin kölesi değilim,
Tarantula yazdılar diye göğsümdeki yaftaya
Tarantulaymış benim adım diyecek değilim,
Tam düşecekken tutunduğum tuğlayı kendime Rabb bellemeyeceğim"
Tam olarak bu yedi arkadaşın bulundukları topluma isyanlarını bu dizeler çok güzel bir şekilde açıklıyor.
Genel olarak bu konunun Roma tarihine uyarlanmış hâli olarak söylemiş olalım. Ayrıca Platon'un Mağara metaforu çok güzel bir şekilde konuyla harmanlanıp bizlere sunulduğunu ifade edeyim. Her yedi arkadaşın tek tek yaşadıkları olaylara değinilip en
KÖRLÜK..
"Ne düşündüğümü söyleyeyim mi sana, söyle, bence biz kör olmadık, biz zaten kördük, gören körler mi, gördüğü halde görmeyen körler."
Sanırım incelemeye bu alıntıyla başlasam kitabı özetlemiş olurum diye düşünüyorum. Korona virüs sürecinden önce okumuş olsaydım kesinlikle şunu söylerdim, Hadi ordan böyle bir şey olabilir mi saçmalıktan başka bir şey değil derdim, ama korona virüs sürecinden sonra okuduğum için o kadar normal, o kadar yaşanabilir geldi ki okurken insanın tüyleri ürperiyor desem yeridir. Konu ve kurgu itibariyle özgün bir çalışma olması itibariyle muhteşem bir eser diyebilirim ancak kurgu içinde kopukluklar olması kafada soru işaretleri bırakıyor bu sorular şöyle;
- Körlük nasıl başladı?
- Neden tek gören doktorun karısı?
- Karantina da neden tek gören olmasına rağmen haksızlığa zulme karşı koymadı?
- Körlük nasıl bir başkasına bulaşıyor?
- Körlük nasıl bitti?
- Olayların bu kadar basit bir şekilde olması ya da oldu bittiye getirilmesi neden?
- Cinsellik neden bu kadar ön plana çıkarılmış?
- Doktorun karısı bütün hakimiyeti eline alma imkanı varken neden sefil gibi bir hayat yaşadı?
Gibi daha birçok soruyla kafalarda soru işareti kalıyor diyebilirim. Kör olmalarına rağmen hâlâ kin, nefret, ihtiras, hırs gibi duygulara sahip olmaları İnsanoğlunun değişmeyen özelikleri.
Sonuç olarak bence okunmayı fazlasıyla hak eden bir eser. Ancak sonlara doğru bir kopukluk oluyor buna dikkat edersiniz..
Kitap içeriği sadece yazara ait olsaydı daha güzel olabilirdi. Ama malesef değil. Kitap ilk önce Karl Marx ve Engels'in yaşamları hakkında bilgi veriliyor. Buraya kadar bir sıkıntı yok. Ancak daha sonra çevirmenin kitap hakkında yaptığı sunusu başlıyor ve fazlasıyla uzun bir bölüm. Kitabın orijinali 50. sayfaya doğru başlıyor. Ben çevirmenin kitabını ya da bölümünü okumak istesem gidip alırdım. Ben Karl Marx ve Engels'in kitabını okumak istediğim için bunu aldım. Böyle bir bölümü neden durduk yere kitaba eklerler anlamış değilim. Çok gereksiz bence. Okumak isteyenler olursa bu konuda bilgileri olsun..
Kitaba gelecek olursak gayet sade, anlaşılır ve komünizm, sosyalizm, kapitalizm gibi konularda fazlasıyla anlaşılır bilgi veriyor. Yazarların benimsedikleri sistem tamamen komünist bir sistemdir. Onu da belirtmiş olayım. Ancak ne kadar bu sistemi kabul etseler de hiçbir zaman kabul görmeyecek bir sistem.
Kafanızı fazla karıştırmadan okursanız daha net anlayacağınızı düşünüyorum. Bu tür kitaplara ilginiz varsa tavsiye ederim..
Lafı uzatıp dolandırmadan kitap hakkında kısa bir bilgi verip bitirmek istiyorum. O yüzden hemen başlıyorum..
Ali Lidar kendine has tarzıyla karşımıza çıkıyor. Okuyunca daha net anlıyor insan.
Kitap deneme tarzında, kendi hayatından kısa kısa bölümlerle ve birçok konuda tesirsiz parçalar sunmuş bize. Kitap ismi bence bu yüzden mükemmel. Birçok parça kesinlikle tesirsiz:)
Başlarda çok keyifle okurken daha sonra sonlara doğru çok sıkıcı ve argo kelimelerin artmasıyla sıkıcı bir hal aldı. Ayrıca iyi bir içici olmasını her parçada dile getirmesi ve vurgulaması kitaptan uzaklaştırdı beni.
Kısa bir sürede ve rahatça okunabilecek bir eser. İyi okumalar..
