Muhammet Karakaya
@1Justreader
Okuyorum
Dokuzuncu Hariciye Koğuşuİnceleme
Türk edebiyatında okuduğum en çarpıcı kitaplardan biri olan bu kitabın yazarının Peyami Safa gibi ruhsal tahlillerde uzman, iç çözümleme, iç monolog ve bilinç akışı gibi teknikleri başarıyla uygulayan bir yazarın elinden çıkmasına şaşmamak lazım.
Özellikle yazar bize hastahane atmosferini başarıyla betimlemeyi bırakın adeta yaşatıyor okurken. Hatta daha da ilerisi bacağımız çocuğun yaşadığı acıyı yaşıyor. Konakta Paşa'nın kızının evleneceği adama sinirleniyor, Nüzhetle bağ kuruyoruz. Her anı yaşatıyor kuşkusuz yazar bizlere. Baş karakterimiz kendi kendine konuşurken aslında birden biz oluveriyoruz ve hastahanede muayene olmak için bekleyen ayağının kesileceğini öğrenince yıkılan bir kişi olarak buluyoruz kendimizi. Dünyamız kararıyor karakterinize birlikte.
Bu yönleriyle aslında bizlere hüzün, aşk, öfke, özlem gibi birçok duyguyu yaşatıyor bize. Bana göre kitapta verilen en temel mesaj hayat ne olursa olsun yaşanmaya değer ve yaşamak için çabalamak insanın en doğal halidir.
Reklam
Muazzam bir anlatımPsikoloji
Kitabı müzakere, ikna ve manipülasyon ile ilgilenen herkese kesinlikle öneririm. Yazarımız kitapta hem bizlerin sık sık yaşadığı ve maruz kaldığı süreçlere değiniyor. Hem de bir yandan bunlardan nasıl korunuruz ve nasıl karşılık veririz bunları anlaşılır ve sade bir şekilde anlatıyor.
Kitapta en çok dikkatimi çeken unsur ikna süreçlerinin aslında birer teknikten çok aslında hayatın akışının içinde olduğu sadece bunlara daha çok odaklanarak uygulamadaki başarının artmasını sağlayabileğimizdi.
Son olarak da şundan bahsetmeliyim ki bu kitabı not alarak okuyan biri olarak kesinlikle kitaptaki bilgilerin büyük bir çoğunluğu hayatın tam içinden bilgiler. Sonuç olarak iletişimini geliştirmek, insanları tanımak ve bu alanda bir şeyler öğrenmek isteyen herkese kesinlikle tavsiye ederim. Keyifli okumalar dilerim.
Uğruna Yaşanacakİnsan ve Duygular
Hiç kendinizi olmak istediğininiz bir anın ortasındayken düşündünüz mü? İnsanlar genelde hayal dünyasında yaşama, olmayacak duaya amin diyorsun gibi tepkiler verir hayallerimizi açıkladığımızda. Ama asla bilemezler ki düşlerimiz bizi ayakta tutar. Ne zaman kötü bir olay başımıza gelse o an gelir aklımıza o anki mutluluğu hayal etmek, o anı düşünmek bile bizi ayakta tutmaya yeter. Bir de düşünün ki hayalini kurduğumuz, her an düşlediğimiz anın gerçekleştiğini. İnsanı hayalleri ve hedefleri ayakta tutar, hayali ve hedefi olmayan bir insan fırtınalı bir denizdeki kaptansız bir gemiden farksızdır. Gemiyi ilerletecek ve kurtaracak olan kaptandır. Hayatımızın kaptanı olarak ona renk katacak, monotonluktan kurtaracak olan da bizden başkası değil. Unutmayalım ki bu dünyada çok kısa bir süre kalıyoruz ve tutkularımızı yaşamak, yeni şeyler öğrenip, öğretmek için çok kısa vaktimiz var. Bu kadar kısa zaman kaldığımız bir yerde bize düşen bu hayatı uğruna yaşayacak birkaç dakikalık kesitle anlamlandırmaktır. Çünkü hayat anlamı varsa yaşamaya değerdir...
