Can garip, can suskun....
Sevda karşısında hayatın ne önemi var.
Her hayat hikâyesi bitmiş bir aşktan yol alıyordu.
Yoruldum artık başıboş sokaklarda, sonu gelmeyen kaldırımlarda yürümekten.
Kendi adıma, anne ve babamla ilgili sevgi dolu hatıralarım yoktu, yalnızca korku, nasıl üstesinden gelebileceğimi hiçbir zaman tam olarak öğrenemediğim belli belirsiz bir korku.