Mislina Akgöz
@1Misli
3 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Hayatı boyunca sevgi açlığı çekmişti. Sevgiye hasretti. Varoluşunun temel talebiydi sevgi. Ama hiç sevgi görmemiş ve zaman içinde katılaşmıştı. Sevgiye ihtiyaç duyduğunu fark etmemişti bile. Şimdi de bilmiyordu bunu. Sadece sevginin nasıl ifade edildiğini görmüş, yüreği hoplamış ve ne kadar güzel, yüce ve muhteşem bir şey olduğunu düşünmüştü.
Reklam
"O kız da aynı. Ancak sert olarak tanımlayabileceğim gözlerini gördünüz. Hiç kimse tarafından korunup kollanmamış. Hep kendi başının çaresine bakmış. Kendi başının çaresine bakmış bir kızın gözleri, yumuşak ve kibar olmaz, mesela..."
Yeryüzünde yürüdüğüm her bir sokaktaki lambasın sen yoluma yol katan ışık olan. Yokluğunda sokaklar tenha tekinsiz karanlık... Ben karanlıkta kalamam ışık ol bana yürüdüğüm her yolda
Ş.A
Yeryüzünde her şey yok olsa da yalnız o kalsa, ben var olmakta devam ederim; başka her şey yerinde dursa da yalnız o yok olsa, evren bana tümüyle yabancılaşır.
Casy bir gün, İncil’den bir şey okumuştu. Şöyleydi: “
İki, birden iyidir.çünkü emeklerinin mükâfatlarını iyi görürler. Çünkü birisi düşerse, öteki onu kaldırır. Yazık, o kimselere ki, yapayalnızdırlar ve düştükleri zaman yardımlarına gelecek kimseleri yoktu.
Reklam