Çeyrek yüzyıl önce, geç kapitalizmin nihai bir noktaya vardığını, daha fazla piyasa serbestisi ve daha az devlet kontrolü olduğu halde yine de “sis- tem”in insanların gündelik yaşantısına her zaman olduğu gibi, başarı ve başarısızlık, egemenlik ve teslimiyet, yabancılaşma ve tüketim boyutlarıyla girdiğini düşünmüştüm. Kültür ve karakter meseleleri bana göre bu bildik kategorilerle açıklanabilirdi. Ama bugün, bu eski düşünce alışkanlıkları hiçbir genç insanın deneyimlerini açıklamaya yetmiyor.