-evet, yarın ben de artık bu sokaklarda dolaşmayan, başkalarının belli belirsiz "Ona ne oldu?" diye anacakları kişi olacağım. Ve yaptığım her şey, hissettiğim her şey ve yaşadığım her şey, şu ya da bu şehrin sokaklarındaki günlük hayattan bir kişinin eksilmesinden ibaret olacak.
Sonsuza dek kendi içimde kapana kısılmış, ben olmaya yönelik umutsuz bir endişe tüm varlığımı istila ediyor ve beni şefkat, korku, keder ve ıssızlığın bir karışımına dönüştürüyor.