Nurrr...
@1_Kitapsever
Zaman beni haklı çıkardığında, hala yaşıyor olmak istiyorum. !
Şu anda okuduğu kitap
Önce dünyayı öğrenin, sonra yine gelirsiniz. Bir varlık olun hele!
Reklam
Soru, ümit, açlık!
İşte böyle, hele sanatta, bütün problemlere aktif cephe olan bir gençliğe muhtacız yine. Öyle bir gençlik ki cesur, ayık... Ve devrimci olmalıdır. Biz yirmi yaşında Haydutlar'ı yazan Schiller gibi bir dehaya muhtacız. Bize bir Grabbe, bir Heinrich Heine ister. Bize bir deha, hamleci bir zeka gerek. Biz romantizmden uzak, realizme yakın, azimli bir gençlik arıyoruz; öyle bir gençlik ki hassasiyeti bir yana bırakacak, objektif ve hakim, hayatın karanlık sayfalarına cesaretle bakacaktır. Biz gençlere muhtacız, dünyayı olduğu gibi görüp seven bir nesne muhtacız. Gerçeği her şeyin üstünde tutan; planları, tasavvurları olan bir nesne muhtacız. Bu tasavvurların öyle çok derin hikmetler olmasına da lüzum yok. Bunlar öyle eksiksiz, olgun, süzülmüş şeyler olsun demiyoruz, Asla! Bir çığlık olsun, gönüllerinden kopan bir haykırış olsun. Soru, ümit, açlık!
Kişisel gelişim kitaplarını pek sevmem, anlık elime geçip okumaya başladığım ama sürükleyen bir kitap oldu.
Şöyle, bilinen kişisel gelişim kitaplarının aksine, hani şu okurken "sen benim neler yaşadığımı nereden biliyorsun?!!" diye içten içe öfkelendiğimiz kitaplar gibi değil. Aslında bize şöyle yap şunu düşün felan gibi telkinleri yok güzel olan bu. Rahatlama değil de hatırlatma kitabı gibi geldi bana daha çok. "Kendimizi, kendimize hatırlatmak." Yıllardır peşinden koştuğumuz ve hala koşmaya devam ettiğimiz, ama ne tamı tamına memnun, ne de tamı tamına mutlu edemediğimiz herşeyin aksine, kendimize bakmamızı sağlayabilecek güzel ve akıcı bir eser.
Sadece şu bölümde bir eleştiri yapabilirim, Üstad kendisini rahatlatan filmler, müzikler, kitaplar vs. gibi listelerden bahsetmiş bazı bölümlerde. Buna karşıyım, benim hoşuma gidecek bir müzik belki başkasının bam teline basabilir, ya da film veya kitap. Rutindeki hoşlantılarımızı, al sen de hoşlanacaksın diye sunmak bana göre hoş değil.
Son olarak kitabın ilk bölümünde bir konu bayağı aklımda kaldı. Diyor ki; bir şey mi istiyorsun, bunun nedenini kendine sor. Nedenlerini de cevapla. Her gün üstüne git ve yeni cevabına yine "neden"diye sor. Aldığın sonuçlar kendine yöneliyor ise sorun yok, ama aldığın cevaplar seni başkalarının mutluluğu veya keyfine doğru yöneliyorsa tekrar gözden geçir.
Bir baş ucu kitabı değil, arada bakayım 2 sayfa kitabı da değil, sadece bir hatırlatma kitabı, vakti olanlar değerlendirebilir. Ama sıkılabilirsiniz de karar sizin artık.
Kendini kaybolmuş hissetmek, yolun bittiği anlamına gelmez. Yeni bir yolun başladığı anlamına gelir.
Reklam