ahu uzun
@1_fehva
Mavi huydur bende...
"Neden ayrıldınız?"
"Yalanlar. Sessizlik. Doğruyu ya da doğrunun arkasındaki sebepleri söylememek.
"Mesele neydi ki?"
"Bizdik mesele, çocukluğumuz, neyi neden düşündüğümüz, neden yaptığımız, aslında çocukluğumuzda olup bi tenlerle ilgili davranışlarımız."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
8/10
Beğendi
·2024 13. kitabı
Bağışlama yetisine sahip değildim.
Ama unutuşun denizine atmak?
Havaya kaldırıp ışıkta incelemek, onaylamak, kabul etmek ve sonra unutuşun denizine atmak?
Bunu da beceremedim. Çünkü bu, tek tek olaylardan ibaret değildi. Bitmiş bir hikâye değil, ardı arkası gelmeyen bir incelemeydi, çıkmazlarla ve sinir bozucu geri dönüşlerle dopdolu, elzem bir kazı çalışması. Ve kayıp çocukluğum, bu kaybın durmaksızın geri gelmesi olduğum kişi olmamı sağlamıştı, varlığımın bir parçasıydı bu, içimdeki en ufacık duyguya bile nüfuz etmişti.
Özgürlük. Bu sözcüğün içinde kendi inkârının saklı olduğunu söylemek mümkün. En güzel yanılsamada kederin tüttüğü gibi. Çünkü eğer özgürlüğü tüm kısıtlamalardan kurtulmak olarak alırsak, insanın kendinden de kurtulması gerek. Ne de olsa insan, yine kendisi için en büyük kısıtlamadır. Buna dayanmaları sıklıkla zor olur. Bazıları bunu kaldıramaz. İşte buna en yakın örnek Jan Amcam. Yaptığı şeyi yapıması için onu çok da zorlayacak bir şey olmamıştı. Ne olduysa artık olmuştu; ondan kuşku duydukları şey her neyse bir biçimde katlanabilirdi. Insan nelere katlanmaz ki. Özgür olduğu için mi astı kendini? Kendinden başka bir biçim de kurtulamaz mıydı? Size tek bir şey söyleyeceğim, özgür insan öngörülemezdir. Yalnızca başkaları için değil. Her şeyden önce kendisi için. İşte ne zaman bunu düşünsem, özgürlüğün, böyle pek çok sözcükten biri olduğu sonucuna varırım.
