Yavuz Bülent Bâkiler, 2015’te Eskişehir’e gelmişti. O âna dek bir kitabını okumamıştım ama tv programlarından ve ‘Şaşırdım Kaldım İşte’ şiiriyle ve milliyetçi kimliğiyle tanıyordum. Geleceğini öğrenimce Eskişehir’deki Yediler Kitabevi’nden rastgele 3 kitabını aldım ve konferansına gittim. Akıcı konuşmasına, üslûbuna, heyecanına bayıldım. ‘Öztürkçe’ ile ilgili söyledikleri enfesti özellikle. Konferansın sonunda bir şiir okumak istedi ama şiirini biz öğrenciler seçecekti, öyle istemişti rahmetli… İçimden ‘Şaşırdım Kaldım İşte’ geçiyor ama el kaldırmaya da cesaret edemedim. Salondan da kimse el kaldırıp şunu oku demedi zaten. Neyse biraz bekledikten sonra ‘siz söylemiyorsunuz, ben istediğimi okuyayım o zaman’ deyip gönlümden geçeni; ‘Şaşırdım Kaldım İşte’yi okumuştu ve sonra da bu şiirin yazılış hikâyesini anlatmıştı. Bilgisayarımda yanılmıyorsam ses kaydı da mevcut. Programın sonunda da kitaplarını imzaladı. Ben de görseldeki 3 kitabı imzalatmıştım…
Allah üstada rahmet eylesin.
Sayıları çok çok azaldı.
Risale-i Nurları tanımama ve okumama vesile olan, medreseyi bana sevdiren, birlikte nice hizmetlerde omuz omuza bulunduğum canım halam Hakk’ın rahmetine kavuştu. Elhamdülillah ki onunla aynı hizmet kervanında yürümek nasip oldu. Rabbim rahmet eylesin, Nur talebelerinin şirket-i maneviyesinden hissedar eylesin, makamını âlî, ahiretini mamur eylesin inşallah.
😔