Sena Y
@1_senaa
Şu anda okuduğu kitap
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İçgüdülerimizi Hatırlatan Bir Çağrı
Clarissa P. Estes ’in 
Kurtlarla Koşan Kadınlar kitabı yalnızca okunacak bir metin değil; insanın iç dünyasında yavaş ve derin bir hareket başlatan bir yolculuktur. Yazar, Jung’un analitik psikoloji yaklaşımını mitoloji, masallar ve kültürel anlatılarla bir araya getirir ve kadın ruhunun bastırılmış, ötelenmiş, unutulmuş yanlarını görünür kılar. Onun anlattığı “vahşi kadın” kavramı saldırgan ya da kontrolsüz bir doğayı değil; sezgiyi, yaşam enerjisini, direnç ve kendine dönüş gücünü temsil eder. Estes’e göre modern toplum, kadını uyumlu, ölçülü, uygun, sessiz ve kendi ihtiyaçlarından arındırılmış hale getirerek içgüdülerinin sesini kısmıştır. Bu kitap ise o sesi yeniden duymayı mümkün kılan bir hatırlayıştır.
Masallar bu çağrının en güçlü araçlarıdır, çünkü masallar kolektif bilinçdışının dilidir. Nesilden nesile taşınan her hikâye, aslında ruhun kendi tarihini anlatır. La Loba’nın kemik toplayan kadını, kadının kaybolmuş parçalarını yeniden bulup diriltmesini; Mavi Sakal masalı, tehlikeyi sezdiği halde susmak zorunda bırakılan kadının iç alarmının nasıl bastırıldığını; Vasalisa’nın hikâyesindeki küçük kukla ise sezginin kendisini temsil eder. Kadın yaşamı boyunca birçok kez kendine yabancılaşabilir, kendi duygularından uzaklaşabilir, kendini başkalarının gözüyle tanımlamaya başlayabilir. Fakat içteki ses hiçbir zaman tamamen ölmez. Yalnızca duyulmuyormuş gibi olur. Estes’in söylediği şey şudur: “Kadın kendini unutabilir ama içi onu asla unutmaz.”
Bu kitapta sezgi, kadın ruhunun en temel rehberi olarak ele alınır. Modern yaşam, sürekli güçlü görünme zorunluluğu, başarı baskısı, ilişki rollerine uyum sağlama çabası, toplumun beklentileri ve görünür olma isteği, kadını kendi sesinin dışına taşır. Kadın çoğu zaman dışarıda ne söylendiğine, ne düşünüldüğüne, neyin uygun göründüğüne odaklanır ve1000Kitap
Clarissa P. Estes ’in Kurtlarla Koşan Kadınlar kitabı yalnızca okunacak bir metin değil; insanın iç dünyasında yavaş ve derin bir hareket başlatan bir yolculuktur. Yazar, Jung’un analitik psikoloji yaklaşımını mitoloji, masallar ve kültürel anlatılarla bir araya getirir ve kadın ruhunun bastırılmış, ötelenmiş, unutulmuş yanlarını görünür kılar. Onun anlattığı “vahşi kadın” kavramı saldırgan ya da kontrolsüz bir doğayı değil; sezgiyi, yaşam enerjisini, direnç ve kendine dönüş gücünü temsil eder. Estes’e göre modern toplum, kadını uyumlu, ölçülü, uygun, sessiz ve kendi ihtiyaçlarından arındırılmış hale getirerek içgüdülerinin sesini kısmıştır. Bu kitap ise o sesi yeniden duymayı mümkün kılan bir hatırlayıştır.
Masallar bu çağrının en güçlü araçlarıdır, çünkü masallar kolektif bilinçdışının dilidir. Nesilden nesile taşınan her hikâye, aslında ruhun kendi tarihini anlatır. La Loba’nın kemik toplayan kadını, kadının kaybolmuş parçalarını yeniden bulup diriltmesini; Mavi Sakal masalı, tehlikeyi sezdiği halde susmak zorunda bırakılan kadının iç alarmının nasıl bastırıldığını; Vasalisa’nın hikâyesindeki küçük kukla ise sezginin kendisini temsil eder. Kadın yaşamı boyunca birçok kez kendine yabancılaşabilir, kendi duygularından uzaklaşabilir, kendini başkalarının gözüyle tanımlamaya başlayabilir. Fakat içteki ses hiçbir zaman tamamen ölmez. Yalnızca duyulmuyormuş gibi olur. Estes’in söylediği şey şudur: “Kadın kendini unutabilir ama içi onu asla unutmaz.”
Bu kitapta sezgi, kadın ruhunun en temel rehberi olarak ele alınır. Modern yaşam, sürekli güçlü görünme zorunluluğu, başarı baskısı, ilişki rollerine uyum sağlama çabası, toplumun beklentileri ve görünür olma isteği, kadını kendi sesinin dışına taşır. Kadın çoğu zaman dışarıda ne söylendiğine, ne düşünüldüğüne, neyin uygun göründüğüne odaklanır veKapalı bir mahzende sızan bir ışık parçası, yıkık bir duvarın taşları arasında açmış sıska bir çiçek, her şeye rağmen bir varlık, bir tesellidir.
Kadınlar ?Alıntı
Kadın eğer kendi kendine oturup yüreğine bakabilseydi, orada, yetenek, hüner ve sınırlamalarının saygıyla kabullenilmesine duyulan gereksinimi görürdü