Bazen gitmek istersin,
Her şeyi geride bırakıp öylece gitmek.
Habersiz, sessiz, sonsuza kadar.
Umursamazlığı takınmak istersin,
İçin bomboş, aklın bir karış havada.
Gitmek istersin en sevdiklerinden,
Özlemini, hasretini, hüznünü geride bırakıp,
Huzuru, suskunluğu, hayallerini yanına alıp da gitmek.
Ruhun firar ettiği yere, hayallerinin son durağına,
Hani gözlerini kaparsın ya, geri dönmek istemezsin...
O an karar vermek istersin, "dönmüyorum" diye..
Bazen gitmek istersin, suskunluğun diyarına,
Anlatmadan anlaşılanların limanına.
Hani güven sığınakları vardır o diyarda,
Hani sen "özledim" demeden, "gel, özlemim" diyenlerin yurduna..
Bir masal gibi bir var, bir yok ruhların değil,
Kalbine kazınıp ruhuna işleyenlerin koynuna..
Bazen, ama bazen istersin de, gidemezsin,
Çünkü sana kıyanlara sen kıyamazsın....
Kitabsever