Buse Erdağı
@1buseerdagii
21 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Romeo ve Juliet
Sonunu, karakterlerini, hatta bazı sahnelerini ezbere bildiğim Romeo ve Juliet, buna rağmen okurken beni tekrar etkiledi.
Okurken aklıma yıllar önce tavsiye üzerine izlediğim “Shakespeare in Love” filmi geldi. Seyir zevki gerçekten çok yüksek olan bu film, metnin duygusunu ve o dönemin atmosferini hatırlatarak okuma sürecimi daha da keyifli hale getirdi.
Romeo ve Juliet’in aşkı bana hep çok hızlı ve biraz da düşünmeden yaşanmış gibi geliyor. Ama belki de bu yüzden bu kadar etkileyici… Gençliğin o ani, yoğun ve geri dönülemez duygularını çok iyi yansıtıyor. Okurken bir yandan onların saf aşkına kapıldım, bir yandan da “biraz daha bekleselerdi her şey farklı olur muydu?” diye düşünmeden edemedim.
Bu hikayeye sadece aşk hikayesi demek pek doğru olmaz elbette. Aileler arasında anlamsız düşmanlık, inat ve gurur yüzünden iki gencin hayatının bu şekilde sona ermesi meselenin sadece gençlik hatası ve aşk olmadığını da gösteriyor.
Romeo ve Juliet, aşkın güzelliği kadar kırılganlığını da en çarpıcı şekilde hissettiren güçlü bir anlatı.
Hamnet’ın ölümü ve Hamlet’ın yazılışı
Maggie O’Farrell’ın “Hamnet” romanı, Shakespeare’in oğlunun hikâyesi üzerinden ilerleyen, derin bir yas ve sevgi anlatısı sunuyor. Kitapta Shakespeare geri planda kalırken, odağa özellikle anne Agnes’in duyguları ve aile içindeki bağlar yerleşiyor. Yazarın dili oldukça şiirsel ve yoğun. Doğa tasvirleri, karakterlerin iç dünyası ve duygular güçlü bir şekilde aktarılıyor. Ancak bu anlatım tarzı, hızlı ilerleyen olay örgüsü sevenler için biraz ağır gelebilir. Kitap özellikle ilk yarıdan sonra belirgin şekilde hız kazanıyor ve anlatım daha akıcı bir hâl alıyor.
Romanın en etkileyici yanı, kayıp duygusunu son derece gerçek ve sarsıcı bir şekilde yansıtması. Hamnet’in ölümüyle birlikte bir annenin yaşadığı acı, çaresizlik ve boşluk duygusu okuyucuya derinden geçiyor. Aynı zamanda bu kaybın Shakespeare’in “Hamlet” eserine ilham olmuş olabileceği fikri de dikkat çekici bir şekilde işlenmiş.
Bu romanı okuduktan sonra Hamlet’e bakışım da değişti; artık o metni sadece bir trajedi değil aynı zamanda babanın kaybını dönüştürme biçimi olarak da görüyorum. Ardından oyunun film uyarlamasını izlemek, metindeki duyguların sahnede ve ekranda nasıl vücut bulduğunu görmek açısından deneyimi daha da derinleştirdi; ancak film bana kitabın bıraktığı etkiyi aynı güçte veremedi.
Genel olarak Hamnet, duygusal derinliği yüksek, sakin ama çarpıcı bir roman. Sabırlı okurlar için unutulmayacak bir okuma deneyimi sunuyor.
Olmak Ya da Olmamak, İşte Bütün Mesele Bu!
Hamlet aslında klasik bir intikam hikayesi gibi başlıyor fakat ilerledikçe bunun çok ötesine geçiyor. Sürekli düşünüyor, sorguluyor… Bu da onu sinir bozucu olmaktan çok gerçek yapıyor. Bazen “artık bir şey yap” diye içimden geçmedi değil ama asıl mesele zaten bu kararsız olma durumuydu…
Olmak ya da olmamak, işte bütün mesele bu! Sadece Hamlet’in değil, zaman zaman herkesin kendine sorduğu o büyük soruların edebiyattaki karşılığı gibi.
Ophelia ise beni en çok etkileyen karakterlerden biri oldu: çünkü onun yaşadığı çöküş, Hamlet’in fırtınalı düşüncelerinden çok daha sessiz ama bir o kadar da derin ilerliyor.
Eser ilerledikçe hissedilen o genel çürüme duygusu daha da derinleşiyor. Sadece karakterler değil, ilişkiler, güven duygusu ve hatta düzenin kendisi bile yavaş yavaş dağılıyor. Bu durum okura sürekli bir huzursuzluk hissi veriyor ve finalde yaşananları da kaçınılmaz kılıyor.
Ölüm herkesi eşitler mi?
Beş kısa öyküden oluşan bu incecik kitap, tek bir sorunun etrafında dönüyor:
Ölüm gerçekten herkesi eşitler mi?
Kitapta cevap oldukça net ama bir o kadar da rahatsız edici. Çünkü her öyküde farklı sınıfa ait insanların ölümle karşılaşma biçimini okuyoruz ve farkediyoruz ki; ölüm aynı olsa da ölme biçimi bile sınıfsal.
Aristokrat bir ölümde sessizlik, düzen ve törensellik hakim olurken, yoksul bir evde ölüm daha sert, daha dağınık ve daha çıplak yaşanıyor. Zola, bu farkı abartmadan ve dramatize etmeden anlatıyor.
Kitap bir solukta bitti fakat beni etkileyen ve her öykünün sonunda sorguladığım şey, ölümün kendisinden çok geride kalanların tavrı oldu. Çünkü cenaze herkes için ortak ama yasın bile sınıfı var gibi hissettiriyor. Okuduktan sonra bir süre durup düşünmek istiyorsun:
Biz nasıl ölüyoruz değil, aslında nasıl yaşıyoruz?
Benim için bu kitap, ölüm üzerinden hayatı sorgulatan bir metin oldu. Büyük olaylar, çarpıcı sahneler yok belki ama satır aralarında dolaşan o gerçeklik hissi oldukça sarsıcı.
“Belki de tüm hikayenin ardından geriye tek bir hatırlatma kalıyor: Carpe diem ve memento mori… anı yaşa, ama ölümü de unutma.”
İktidarın Gölgesinde Çürüyen Ruh, Macbeth Üzerine
Macbeth, iktidar hırsı ve vicdan çatışmasını merkezine alan karanlık bir trajedidir. Oyun, İskoç soylusu Macbeth’in üç cadının kehanetiyle kral olma arzusunun tetiklenmesini ve bu uğurda işlediği cinayetlerle ruhsal olarak çöküşünü anlatır.
Eserde en dikkat çekici temalardan biri güç ve hırsın yozlaştırıcı etkisidir. Macbeth başlangıçta cesur bir savaşçı iken, iktidar arzusu onu ahlaki sınırlarını aşmaya iter. Bu süreçte Lady Macbeth karakteri, hırsın ve manipülasyonun sembolü olarak öne çıkar. Ancak o da zamanla suçluluk duygusuyla parçalanır.
Shakespeare, oyunda suç, kader ve özgür irade arasındaki gerilimi ustaca işler. Cadıların kehaneti bir kaderi mi gösterir, yoksa Macbeth’in seçimlerini mi tetikler sorusu açık bırakılır. Bu belirsizlik eserin dramatik gücünü arttırır.