Sevinçlerle kederlerin görünürdeki simetrisinin kaynağı,kesinlikle hakkaniyetli bir şekilde dağıtılmış olmaları değildir:Bazı bireyletin başına gelen ve onları ötekilerin aldırmazlığı kendi eziklikleriyle telafi etmek zorunda bırakan adaletsizliktir.
Tabiatta bütün varlıkların kendi yerleri varken,insan, metafizik olarak başıboş dolaşan,Hayat’ın içinde kaybolmuş,Yaratılış içinde tuhaf kaçan bir yaratık olmayı sürdürmektedir.