Düşünsenize, ailenin alma gücü ve isteği var ama çocuk başarısız oldu diye almıyor. Bu tam bir koşullu sevgi örneği ve bu durum çocukta değersizlik duygusu oluşturuyor. Gerçek sevgide koşul yoktur ama ödülde vardır. Ödül bir "yapay sevgi" aracıdır.
Ödül kontrol mekanizması olduğu için, çocuk bir işi ödül için yaptığında, bilişsel çelişki yaşar. "Ben bu işi ödülle yapıyorsam, bu işi sevmiyor olmalıyım" diye çıkarım yapar ve o işe olan ilgisi azalır. Çocuk bilir ki keyifli işler (oyun, çizgi film, sinema) için zaten ödül verilmez.