Zûبyde
@1hamus
«Her dâim babasının kızı»
Sevgi duymayan bir kalp nefsin emrine girmiş, kalp olarak varoluşunu gerçekleştirememiştir. Halbuki kalbin sevgiye daha doğrusu muhabbete ihtiyacı vardır. İnsan muhabbet duygusu ile başkaları tarafından muhabbetle muamele edildiği zaman tanışır. Bir çocuğun annesi ve babası ona muhabbetle yaklaştıklarında o çocuk kalbinin muhabbetsiz kalması mümkün değildir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Muhitimden uzak duruşumun, vahşiliğimin bir sebebi de kitaplarda tanıştığım ve benimsediğim insanları muhitimde bulamayışım değil miydi?
