Nazlıcan
@1oku_r
Some moments need no words, just the quiet presence of someone who understands your silence.
Mataramda Tuzlu Su
Uzak nedir?
Kendinin bile ücrasında yaşayan benim için
gidecek yer ne kadar uzak olabilir?
Başım açık, saçlarımı ikiye
ortadan ayırdım
kimin ülkesinden geçsem
şakaklarımda dövmeler beni ele verecek
cesur ve onurlu diyecekler
halbuki suskun ve kederliyim
korsanlardan kaptığım gürlek nara
işime yaramıyor
rençberlerin o rahat
ve oturmuş lehçesinden tiksinirim
boynumda
bana yargı yükleyenlerin
utançlarından yapılma mücevherler
sırtımda sağır kantarı gizli bilgilerin
mataramdaki suya tuz ekledim, azığım yok
uzun yola çıkmaya hüküm giydim.
İsmet Özel
İsmet ÖzelReklam
MünacaatŞiir
Şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana yarabbi
taşınacak suyu göster,kırılacak odunu
kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde
bileyim hangi suyun sakasıyım ya rabbelalemin
tütmesi gereken ocak nerde?
İsmet Özel
İsmet ÖzelSırça KöşkDuygu ve Düşünce
Sırça Köşkü şimdi bitirdim 1 Şubat'ta başlamıştım. 58 günde okundu yazıyor. Hayır aslında 5 günde bitirdim. Depremden sonra dün elime geçti kitap.99. sayfada kalmışım. Eğer ölseydim bu sayfada kalacaktım. Yarım kalacaktı her şey. Kitabı bitirdim. Evet depremden sonra yeni yeni kitap alabiliyorum elime. Savrulduk gittik kuru yapraklar gibi. Altüst oldu her şey. Düzen,ev,aile, arkadaşlar... Hepsi gitti bir anda. Her şeyimiz varken hiçbir şeyimiz olmayan konuma geldik. Çok zordu. Yakın ailemizde ölenler yok tek buna sevindim. Akdenizin binbir rengini içinde barındıran ılık yaz akşamlarında yürüyüş yaptığım memleketim yerle bir oldu. Antakya'm dümdüz olmuş. Dükkanlar yok evler yok harabe şehir. Evimin yolunu bulamadım mesela. Mahşer yeri gibiydi ortalık. Bunu şu an neden buraya yazdığımı da bilmiyorum. Normalde hislerimi yazdığım bir defterim var ama kapağını kaldırıp yazamadım. Ama insan her şeye alışıyor zamanla. Sizi üzmek istemem iyiyim. Sadece bu kitabın bende ayrı yeri oldu çünkü sayfaların yarısı fosforlu kalemle boyanmış depremde kalemin mürekkebi aktı herhalde. Bu kitabı unutmam hislerimi de unutmak istemiyorum o yüzden yazdım buraya. Bu kitabın ayrı bir yaşanmışlığı var artık. İyi ki yaşıyorum ve bitirdim seni Sırça Köşk.
İçimizdeki ŞeytanEdebiyat
Çok güzeldi... Sayfalarca altını çizmek isteyeceğim cümleler vardı. Bir insanın ruhuna nasıl bu kadar dokunulur, nasıl hâkim bakış açısıyla yazılır? Sabahattin Ali gerçekten de muazzam bir yazar/şair.
Kürk Mantolu Madonna
Dolu dolu yaşanmış ama bir o kadar da boşa geçmiş, uzun uzun konuşulmuş ama bir o kadar da susulmuş bir ömür... Raif efendi, yanındakiyle yaşayıp aklındakiyle öldü. Maria ise her zaman inanmak hissini aradı ve bulduğunda o da öldü.
Kitap bitti ben de felfenayım... :(