Yağmur
@1yagmuraras
Şu anda okuduğu kitaplar
"- Toprak Ana! Toprak Ana! Söyle bana, Suvankul gibi, Kasım gibi evlatlarına kıyarlar da dağlar niçin göçüp yerin dibine batmaz? O iki can, baba-oğul, bu toprağın öz çocukları, soylu çocuklarıydı. Bilinmeyen eski çağlardan beri bu toprakları yoğuran, işleyen insanlardı. Dünyayı besleyen, sulayan onlardır. Savaş çıkınca bu toprakları savunmak için asker olup ön safta çarpışan onlardır. Savaş olmasaydı, Suvankul ve Kasım neler neler yapacaktı bir düşün. Onların emeklerinin ürünü olan nimetlerden nice nice insan yararlanacaktı. Nice tarlalar ekilecek, nice nice buğday üretilecekti. Onlar da başkalarının çalışmasından, üretmesinden ödüllerini bin kat olarak alacaklar, yaşamanın sevincini, mutluluğunu tadacaklardı. Söyle bana Toprak Ana, gerçeği söyle: İnsanlar savaşmadan yaşayamazlar mı?"
Bu ve bunun gibi çok kıymetli dizelerle savaşın yıkıcılığını insanın acı karşısında o dik duruşunu,emeğini,en sevdiklerini kendi elleriyle savaşa gönderip gelmeyeceklerini bile bile binbir umutla bekleyişlerini..beklerken çektiklerini,açlığı,insanlığı,acıyı iliklerimize kadar hissettiren, çoğu yerde ağlatan muazzam bir eser… okuyun, okutun…
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Milyonlarca söz dilimde yuvarlanip duruyor da,yazmaya gelince elim titriyor…Bildiğim bir şey varsa o da şudur ki;ben bu kitabı bitirmedim bu kitap beni bitirdi…
Suçu sürüklenmeye çalışılan çocuk Oliver..
Çevresindeki bütün kötülere ve onların zorlamalarına rağmen kötülüğü reddedip kendi içindeki saf,masum çocuğa kulak vererek hakettigi mutlu sona ulaşmayı başardı.Ama hepsinden çok beni etkileyen ve abartmadığımı belirterek Dickens’in kalemine aşık olduğumu söylemek istiyorum.Dili,yerinde olan eleştirileri gerekse kendini fikrini belirtmesi beni kendine bir kere daha hayran bırakıp 3 yıl önce okuduğum iki şehrin hikayesini tekrardan okumaya itti..Siddetle tavsiye ettiğimi söyleyerek incelememi bitiriyorum…
Merhaba dostlar..Okurken kâh guldugum,kâh üzüldüğüm,kâh kendimden birseyler buldugum bu muazzam eseri bitirmenin biraz burukluğuyla biraz da okumanin verdiği sevincle degerlendirmemi yazmaktayim..Hikmet Benol dul kadin Nurhayat oglunun menevi oğlu,arkadaslarinin kâh sevdiği kâh hayatina ceki duzen vermeye calistigi,Sevgi'nin eski(supheli)eşi,Bilge'nin sevgilisi(supheli),Emekli Albay Hüsamettin Bey'in yazar arkadasi;oyun arkadaşı;evladı ve daha bir suru şeyi..Kâh kendi kendine kâh Albayla beraber yasadigi muazzam icsel catismasinin,yalnizliga olan sevgisinin ama icinde yasadigi savastan sag cikamamsinin sonuna geldik..Dünyan her şeye ragmen cok guzeldi Hikmet Benol ve kalemine sağlık Oğuz Atay...
´´Cumra Kanalı´nın suları Beyşehir Göl´ünden çıkarken su rengindedir,Konya Ova´sında kan renginde..
Siz buna,ovanın kırmızı toprağının rengidir diyeceksiniz, ben,Dedemköylü Mehmet´le kardeşinin kanlarının rengidir diyeceğim...´´
Kitapta en etkilendiğim öykülerden biri olan ´´Kanal´´ adlı öyküden bir alıntı...
Kitapta aşkın fedakarlık istediğini,haksızlıkarı,menfaatin bir candan bile üstün olduğunu anlayacak ve bunları iliklerinize kadar hissedeceksiniz..Keyifli okumalar...
