Bir yetim gülüyorsa, başına şefkat eli değdiği içindir. Bir yetim gülüyorsa, bütün bir toplum gülüyor demektir.
"O zaman beni sevme.Sana yalvarıyorum. Beni sevme. Sana karşılık veremem Ömer.Ben sevemem."
"Ama ben sevebilirim, Ayperi."
Reklam
De ki: Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?”
İnsan hiçbir şeyi bilmez bir varlık olarak dünya hayatına başlar. Ancak Allah Teâlâ, onu diğer varlıklardan farklı olarak ilim sahibi olabilecek özelliklerle var etmiştir. İnsanın bu tür özellikleri onu araştıran ve sorgulayan bir varlık hâline getirir. Bu da insanın ilmin peşine düşmesini sağlar.
Allah Teâlâ bütün insanlara ilim elde etme yeteneği vermiştir. Bize düşen, bu yeteneğimizi kullanmak ve çalışmaktır. Hiçbir âlim doğuştan âlim değildir, sonradan çalışıp emek vererek o seviyeye gelmiştir. Âlimlerimizin hayat hikâyelerini okuduğumuzda bulundukları ilmî seviyeye gelmek için ne kadar büyük çaba harcadıklarını görürüz. Burada asıl formül, istemek ve gayret etmektir.
Reklam
Reklam