Mütevatir Hadisler Hakkında İnceleme
İmam Suyuti (ra), bu eserinde mütevatir hadisleri derlemiştir.
Kitap Mehmet Emin Akın'ın (Allah (cc) kendisinden razı olsun) mütevatir hadislerin ne olduğu açıklayan kıymetli bir yazısı ile başlamaktadır. Mütevatir hadisler'in bence en kolay anlaşılabilir tanımını burada aktaralım: "Yalan üzere birleşmesi aklen mümkün olmayan bir grup sika ravinin aktardığı haberler" mütevatir hadisleri oluşturmaktadır. Muhtelif alimler bu konuda bazı sayı kriterleri ya da farklı yaklaşımlar ortaya koymaya çalışmışlardır (Allah hepsinden razı olsun); lakin burada mutabık olunan bir kriter net bir şekilde ortaya konulamamışlar.
Bu ilmi tartışmaların sonucunda şöyle bir noktaya varılmıştır. Lafzi olarak mütevatir hadisler çok sınırlı olsa da; mana olarak mütevatir olan hadisi şerifler çokçadır. Ayrıca mütevatir hadisler eğer nesh eden bir durum yoksa amel etme gerekliliği açıktır. Hatta alimlerin çoğu için inkarın da ya amel edilmemesinde ciddi bir vebal vardır.
Kitapta geçen bazı hadis-i şerifler
Hadis 8
... Allah'ın Resûlü (sav); "Kıyamet saati kendisine sorulan, sorandan daha iyi bunu bilemez ki" dedi. "Peki, (öyleyse) bana alâmetlerinden haber ver" dedi "Kadının hizmetciliğini yapacağı ve kendisine efendilik taslayacak olan kızını doğurması, yalın ayak, üstü başı çıplak, aç koyun çobanlarının yüksek yüksek binalar yapmalarını görmen" dedi. (Ömer); "Sonra bu adam yanımızdan ayrıldı gitti. Allah Resûlü (sav) bir süre sonra, bana; "Ey Ömer, soru soran -bu adamın- kim olduğunu biliyormusun?" dedi. "Allah ve Resûlü daha iyi bilir" dedim. "O Cibril idi size dininizi öğretmek için geldi." dedi.>>>
Hadis 14
Ebu Said el-Hudri'den (ra) gelen bir rivayette Allah'ın Resûlü (sav) şöyle söyledi: "Abdest alırken Allah'ın adını zikretmeyenin abdesti yoktur.
Hadis 16
Abdullah b. Amr'den (ra):
O
Şekeristan’ın Bilge Kuşu Tuti..Edebiyat
Bu, Şekeristan Ülkesi’nin şeker seven papağanı dudu kuşunun hikayesidir. İmdiii tatlı yiyelim tatlı konuşalım…
14. yüzyılda Şeyh Ziyaeddin Nahşebî tarafından Farsça olarak yazılan 
Tutiname , aslında Sanskritçe hikâyelerden oluşur.
Tuti’nin, 1550’lerde Babür İmparatoru Akbar tarafından sipariş edilen ve 250 minyatür resim içeren bir versiyonu da varmış.(en.wikipedia.org/wiki/Cleveland_...)
Tutiname aslında insan nefsini temsil eder. Tuti(papağan) figürü kafesteki bir evcil hayvan değil; aklın ve vicdanın sesi olarak konumlanır.
Bu kitapta çerçeve, otuz gece(asıl metinde 52 gece) süren bir oyalayışın hikâyesidir: Mâh-ı Şeker(Khojasta) adında genç, güzel bir kadın, kocası ticaret için başka bir yere gidince bu yokluktan yararlanıp âşığıyla buluşmak, sevişmek ister. Fakat evdeki tembihli tuti, her gece masallar, hikâyeler anlatıp oyalamak suretiyle genç kadının bu niyetinin gerçekleşmesine engel olur.
Her hikâyenin içinde birden altıya kadar değişen sayılarda uzunlu kısalı masal, hikâye düşer. Hepsini de bizim bilge tuti anlatmaz bu hikâyelerin. Çoğu zaman masal masal içindedir; çerçeveden ortaya, merkeze doğru olan bu masalların önce ortadaki biter, sonra çerçeveye doğru öbürleri. Masaldan masala geçişler bir bağ kurularak olur; bir öğüt verilir, bir yol gösterilir. Nitekim bu durumda “falana filan böyle oldular” denir; bunun üzerine dinleyen sorar: “Nasıldır o hikâye?” Ve tuti yahut aradaki başka hikâye kahramanı yeni masalı anlatmaya başlar; bu bitince tekrar daha önce yarım kalmış masalın tamamlanmasına geçilir. (sayfa 21-22)
Sanskritçenin en eski kitabı sayılan Pançatantra 
Pançatantra Beş Yöntem masallarının bir kısmının, Tutinâme’nin Sanskritçe aslı olan Sukasaptati’ye ve dolayısıyla Tutinâme’ye geçtiği görülüyor. Mesela Tutinâme’deki “**Kör
Tutiname , aslında Sanskritçe hikâyelerden oluşur.
Tuti’nin, 1550’lerde Babür İmparatoru Akbar tarafından sipariş edilen ve 250 minyatür resim içeren bir versiyonu da varmış.(en.wikipedia.org/wiki/Cleveland_...)
Tutiname aslında insan nefsini temsil eder. Tuti(papağan) figürü kafesteki bir evcil hayvan değil; aklın ve vicdanın sesi olarak konumlanır.
Bu kitapta çerçeve, otuz gece(asıl metinde 52 gece) süren bir oyalayışın hikâyesidir: Mâh-ı Şeker(Khojasta) adında genç, güzel bir kadın, kocası ticaret için başka bir yere gidince bu yokluktan yararlanıp âşığıyla buluşmak, sevişmek ister. Fakat evdeki tembihli tuti, her gece masallar, hikâyeler anlatıp oyalamak suretiyle genç kadının bu niyetinin gerçekleşmesine engel olur.
Her hikâyenin içinde birden altıya kadar değişen sayılarda uzunlu kısalı masal, hikâye düşer. Hepsini de bizim bilge tuti anlatmaz bu hikâyelerin. Çoğu zaman masal masal içindedir; çerçeveden ortaya, merkeze doğru olan bu masalların önce ortadaki biter, sonra çerçeveye doğru öbürleri. Masaldan masala geçişler bir bağ kurularak olur; bir öğüt verilir, bir yol gösterilir. Nitekim bu durumda “falana filan böyle oldular” denir; bunun üzerine dinleyen sorar: “Nasıldır o hikâye?” Ve tuti yahut aradaki başka hikâye kahramanı yeni masalı anlatmaya başlar; bu bitince tekrar daha önce yarım kalmış masalın tamamlanmasına geçilir. (sayfa 21-22)
Sanskritçenin en eski kitabı sayılan Pançatantra Pançatantra Beş Yöntem masallarının bir kısmının, Tutinâme’nin Sanskritçe aslı olan Sukasaptati’ye ve dolayısıyla Tutinâme’ye geçtiği görülüyor. Mesela Tutinâme’deki “**KörReklam
Selamünaleyküm Rahmatullahi ve Bereketühü
Peygamberimiz sallallahu aleyhi ve sellem'den başlayıp Ubeyde Bin umeyr'e kadar devam eden 61 bölüm vardır hem hadis-i şerifler hem de rivayetli sözler bulunmaktadır.
Aşağıya kimlerin sözlerinin olduğu kimlerin geçtiğini de yazacağım inşâAllah.
Kitap boyunca gözüm hep Zeyd Bin harise'yi aradı çünkü Zeyd Bin Harise Peygamber efendimizin peygamberlikten önce de yanında bulunduğu çocuklardan biridir. Ve Zeyd Bin Harise'nin çocukluğu Peygamber efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin yanında geçmiştir. Ama kitapta Zeyd Bin hariseye ait ne bir söz ne de başka bir şeye denk gelmedim.
Onun haricinde diğer peygamberlerimizin sözüne ve sahabelerin sözüne yer verilmiş çok hoşuma gitti daha önce hiç duymadığım şeyler okudum ve insanı düşündüren şeylerdi bunlar. Okumanızı öneriyorum isterseniz okuyun tabii.
Kitabın isimlere ayrılmış bölümleri bu şekilde:
1. RASULULLAH (S.A.V)
2. YUNUS (AS)
3. SÜLEYMAN (A.S)
4. EYYUB (A.S)
5. ADEM (A.S)
6. LOKMAN (AS)
7. NUH (A.S)
8. İSA (A.S)
9. MUSA (A.S)
10. DAVUD (A.S)
11.MUSA (A.S)
12.ÍSA (A.S)
13. İBRAHİM (A.S)
14. YUSUF (A.S)
15. EYYUB (A.S)
16. SÜLEYMAN (A.S)
17.İSA (A.S)
18. DAVUD (A.S)
19. EBU BEKR ES-SIDDIK
20. ÖMER B. HATTAB
21.OSMAN B. AFFAN
22.ALI B. EBİ TALİB
23. EBÛ'D-DERDA
Ebu’l-Hasan Harakani’de Fakr Kavramı
Kur’an ve hadislerde geçen “Fakr” kavramının iki ayrı anlamda kullanıldığı gö-
rülmektedir. Bunlardan biri “suret fakirliği” de denilen “maddî fakirlik”, diğeri ise
“manevî fakirlik”tir.
1. Maddî Fakirlik veya Suret Fakirliği:
İhtiyaç duyulan mala ve eşyaya malik ve sahip olmamak demektir. Kur’an’daki:
“Ganimet malları, yurtlarından ve mallarından uzaklaştırılan fakir muhacirlerin-
dir” 5
, ayeti ve benzer ayetlerde anlatılan fakrdır. Bu anlamdaki fakirlik hadislerde
de: “Fakr, insanı nerede ise küfre düşürecekti.”6
“Fakirlik, iki cihanda yüzkarasıdır.”7
İfadeleriyle anlatılmakta ve bu manada gönle sıkıntı veren fakirliğin makbul olmadığı ifade buyrulmaktadır. Tasavvufa konu olan fakr ise bu tür fakirlik değil, manevi fakirliktir.
2- Manevî Fakirlik:
Kulun kendinde varlık görmemesi, herşeyi Hakk’a irca etmesi, şahsının, amelinin,
hal ve makamının Allah’ın lütfu olduğunu kabul etmesidir. Kur’an’daki: “Ey insanlar,
siz Allah’a karşı fakir; yani muhtaçsınız. Allah ise ganîdir; yani herşeyden müstağni-
dir.”8
ve “Allah ganîdir; siz fakirlersiniz; yani O’na muhtaçsınız.”9
ayetleri bu anlamda-
ki fakrı anlatmaktadır. Peygamber Efendimiz, “Fakr, benim medar-ı iftiharımdır.” 10
buyurmaktadır. Yine başka bir hadis-i şerifinde “Allah’ım beni fakir yaşat, fakir öldür
ve fakirlerle haşret!”11; Allah’ım beni sana karşı muhtaç (fakir) kılarak müstağni eyle,
kendinden başkasına muhtaç (fakîr) etme!12 buyurmuştur. Bu hadisler manevi fakr
anlamında kullanılmıştır.
Kulun Allah’a muhtaç olması demek olan fakirlik, elbette fakiri de zengini de
kapsar. Bu anlamıyla fakir ve fukara, malı olmayan anlamına değil, “sufî ve derviş”
manasına gelir. Bu yüzden eskiden şeyhler kendilerine “Hadimu’l-fukara” (Fakirlerin
hizmetkârı) derlerdi.
İlk sufîler “yoksulluk” anlamına gelen fakr ile
‘Mimar Sinan Neden Bir Tasarım Dehasıdır?’ @yemkitabevicom dan okuduğum ilk kitap oldu ve kesinlikle son olmayacak. Reha Günay, Mimar Sinan hakkında öncelikle net bilinmeyen doğum tarihini (1494-99) vererek işe başlıyor. Yavuz Sultan döneminde Anadolu’dan ilk kez devşirilen Hıristiyan çocuklar arasında imiş. Devşirilen çocuklar, İstanbul veya Edirne’de Acemi Oğlanlar Ocağı’na alınarak hem askerlik hem de yeteneklerine uygun zanaat öğretiliyor. Mimar Sinan, dallar arasında “neccar”(ahşap ustası) olmayı seçmiş. Bu meslek sırasında öğrendiği geometri ve inşaat çalışmaları öğretisi ona mimarlığın kapılarını açmış.
Kanuni döneminde (1520-66) yeniçeri olmuş. Seferlere de katılan Sinan, orada gördüğü yapıları defterine kaydetmiş. Mimar Sinan ilk olarak, Karaboğ’dan (Moldova) Seferi sırasında, Prut Nehri üzerinde, bataklık bir araziye kısa sürede bir sürede inşa ettiği köprü ile ün kazanmış, Sadrazam Lütfi Paşa, onu “mimarbaşlığa” atamıştır. Mimar Sinan, mimarlık için sevinirken, çok sevdiği askerlik mesleğini icra edemeyeceği için de üzülmüştür.
Kendisi, dünyaya en çok eser kazandırmış mimarlardan biri; Osmanlı’ya 107 cami, 52 mescit, 74 medrese, 8 darülkurra, 45 türbe, 17 imaret, 3 darüşşifa, 6 sıbyan mektebi, 6 tekke, 22 aşhane, 56 hamam, 9 köprü, 38 saray, 8 mahzen, 31 han ve 6 su yolu kazandırmış, bunların 316 tanesi İstanbul’da yer alıyor.
Mimar Sinan’ın neden deha olduğu konusuna gelirsek;
Tasarladığı binalar, projenin bulunduğu mevkinin özelliklerinden beslenerek inşa ediliyordu, uyum içinde görünmesini sağlıyordu. İstanbul’da en önemli kent planlama örneği Süleymaniye Külliyesi gösterilir.
Yapılarında gösterişten ve süsten uzak, işe yaramayacak hiçbir gereksiz ayrıntıya yer vermemiş, mantık sahibi bir mimardı. Rasyonel eserlere önem vermiş. Sinan o kadar yoğunmuş
Zamane
100 sayfalık bir kitap. Hemen okunan sade bir dile sahip ancak sindirmek ve özümsemek uzun bir süreç istiyor.
İçindekiler:
“TÜRKİYE ADALETLİ BİR YER DEĞİL” 11
SÜREÇLER 13
DİNLEMEK, İŞİTMEK 15
VAROLUŞ SUÇLULUĞU 18
TOPLUMSAL DEĞİŞME 22
ÖZERK İNSAN 24
ŞEYLER DÜNYASI 29
KİMLİK SORUNLARI 34
OTORİTE VE ÖFKE 37
ÜÇ BEYİNLİ İNSAN 40
ÇÖZÜLEN DEĞERLER VE UMURSAMAZLIK 45
AİDİYET DUYGUSU 49
DEPRESYON VE SIKIŞMIŞ KIZGINLIKLAR 52
ÇOCUK YALNIZLIĞI 56
KORKU 60
KOLEKTİF REGRESYON 62
PERSONA VE GÖLGE 70
GÖLGENİN BAŞKALDIRISI 73
SIRADIŞI DAVRANIŞ SALGINLARI 80
ENSEST 84
AHVALİMİZ 90
Beni en çok etkileyen kısımlarından ilki değerlerimizi kaydediyoruz dediğimiz ancak bunu tam bir nesnelliğe oturtamadığımız kısmı Geçtan çok açıklayıcı örneklerle anlatmış.iyi okumalar
Reklam
Reklam