Biz de unutmuş gibi yaparız...
Hiç kırılmamış, ağlamamış gibi...
Ama gözler kördür, kalbiyle bakmalı insan.
Bir evde oturma odasını televizyonun bulunduğu oda belirliyor. Televizyon hangi odaya taşınsa orası oturma odası oluyor. Oysaki evlerimizde kitaplığın bulunduğu oda oturma odasını belirtmeliydi. Tüm aile ekran başında değilde kitap başında olmalıydı. Her akşam dört, beş saatini dizilere veren insan, ne acı tablo ki kitap okumaya on dakikasını ayırmıyor. Müslüman donuk ve uyuşuk olmamalı! Aksi halde gaflette kalırız ve gaflette olduğumuzun farkına bile varmayız.
