İnce Memed... Kimine göre canlar yakan bir eşkıyadır, kimine göre adına türküler yakılmış bir halk kahramanıdır Memed, kiminin hayalinde en yakın arkadaşı, kiminin kalbine yerleşmiş bir destan, kimine göre bir toy genç, düzene başkaldıran bir asidir. Benim içinse, bazen benim yapamadıklarımı yapabildiği için takdir ettiğim, bazen içimde çocuksu ve tarif edemediğim duyguları uyandıran, bazen de her insanın hayatında bulunması gerektiğini düşündüğüm yüreklilikte biridir, yiğittir türküsü kadar. Memed bana umut oldu. Yaşar Kemal bana kendimi, gelenek göreneklerimi, değerlerimi, kendi dilimi, kültürümü gösterek bunların ne kıymetli, ne özel varlıklar olduğunu öğretti.
Köyümüzün ilkokulunda görev yapan Serdar öğretmenin aracılığıyla Yaşar Kemal okumaya başladım, ailecek okumaya başladık sonra kuzenler de dahil oldu derken baktım ömründe eline roman almamış olan dayım bile okuyor. Düşünsenize evine her gittiğinizde TV izleyen adam ilk kez televizyonu kapatmış, kitap okuyor :) etkilenmemek elde değil. Bu öyle büyülü bir süreç oldu ki bizde, bulaştıkça yayıldı çevremizdekilere. Kitabı eline alan başlardı ya işte bak bizim şuradan da geçmiş Memed, filanca yerde şöyle yapmış, şu bahsettiği ot burada da şöyle adlandırılır... diye. Biz onu uzunca bir süre misafir ettik evimizde. Tabi ki sadece Memed'i değil; Hatçe'yi, Döne'yi, Iraz'ı, Hürü Ana'yı, Koca Osman'ı, Seyran'ı, Kamer Ana'yı, Değirmenoluk Köyünü, Çukurova'yı, Torosları da sevdik.
Aslında belki bizim aramızdan biri olduğu için bu kadar yer edinmiş gönüllerde. Bizim oralardan bahsettiği için belki bu kadar etkilemiş bizi diyorum ama okuyup etkilenen herkes bizim oralı değilse demek var Memed'de bir şey. Velhasılıkelam İNCE MEMED ANLATILAMAZ, İNCE MEMED OKUNUR efendim ;) Okuyunuz ki sizin de yaşamınıza bir mum yaksın :)