Efendim, âhirzamandır, ne görsek şaşırmamak gerekir. Fakat ben yine de şaşırıyorum. Neye şaşırıyorum efendim? Bazı nur talebelerinden işittiklerime. Evet. Yine kendi mahallemizden çıkan seslere şaşırıyorum. Ötekilere değil. Berikilere. En yakınımdakilere. Bu defa şaşırdığım ise şu: Diyorlar ki:
Bediüzzaman Said Nursî'nin 
Sikke-i Tasdîk-i Gaybî'deki gibi "spesifik" metinlerle uğraşması arzulamadan düştüğü bir yanlışmış. Normalde külliyâtı boyunca üzerine titrediği "burhan mesleğine" aykırıymış. Mevzular aşırı "göreceli"ymiş. Üstelik bu metinler eserlerinin daha fazla yayılmasını da engellemişler. Neden efendim? Çünkü spesifikliği sorun olarak sabitleyenler mesleğinden kaçmışlar. O metinler yüzünden genele hitap eden metinler de genele hitap edememişler. Vah, vah, vah. Neler etmiş bize şu Sikke-i Tasdik-i Gaybî meğerse! Acaba yaksak mı? Yok. Yakmayalım. O kadar değil. Fakat "Risale-i Nur külliyatındandır..." gözüyle de bakmayalım.
Arızanın özeti böyle. Ahmed'in itirazı ise şöyle:
Sakın bu Sikke-i Tasdik-i Gaybî veya sizin tabirinizle "spesifik metinler" mesleğin tamamlayıcı öğesi olmasın? Yâni mürşidimiz onları, bir galat eseri olarak değil de, özel bir kasıtla tasarlamasın? Bunları ince ince yazmakla da içimizde tuğla tuğla bir hassasiyet inşâ etmesin? Ben bunun mümkün olduğunu düşünüyorum. Ve bunu bana en çok da, yine mezkûr eserde geçen, şu cümle düşündürüyor: "Kur'ân ise, sâir kelâmlar gibi kışırlı, kemikli ve şuuru hususî ve cüz'î değildir. Belki Kur'ân, umûm işârâtıyla ve eczasıyla ayn-ı şuurdur, kışırsızdır; fuzulî, lüzûmsuz maddeleri yoktur."
Bu cümle neden önemli? Allahu'l-a'lem şu sebepten:
Kur'ân'ın vahiy olduğuna takliden değil tahkîken imân etmek ona ancak böylesi bir uyanıklıkla bakmakla mümkündür gibime geliyor. Yâni, insan sözü değil her şeyi bilen el-Alîm'in
Bediüzzaman Said Nursî'nin Sikke-i Tasdîk-i Gaybî'deki gibi "spesifik" metinlerle uğraşması arzulamadan düştüğü bir yanlışmış. Normalde külliyâtı boyunca üzerine titrediği "burhan mesleğine" aykırıymış. Mevzular aşırı "göreceli"ymiş. Üstelik bu metinler eserlerinin daha fazla yayılmasını da engellemişler. Neden efendim? Çünkü spesifikliği sorun olarak sabitleyenler mesleğinden kaçmışlar. O metinler yüzünden genele hitap eden metinler de genele hitap edememişler. Vah, vah, vah. Neler etmiş bize şu Sikke-i Tasdik-i Gaybî meğerse! Acaba yaksak mı? Yok. Yakmayalım. O kadar değil. Fakat "Risale-i Nur külliyatındandır..." gözüyle de bakmayalım.
Arızanın özeti böyle. Ahmed'in itirazı ise şöyle:
Sakın bu Sikke-i Tasdik-i Gaybî veya sizin tabirinizle "spesifik metinler" mesleğin tamamlayıcı öğesi olmasın? Yâni mürşidimiz onları, bir galat eseri olarak değil de, özel bir kasıtla tasarlamasın? Bunları ince ince yazmakla da içimizde tuğla tuğla bir hassasiyet inşâ etmesin? Ben bunun mümkün olduğunu düşünüyorum. Ve bunu bana en çok da, yine mezkûr eserde geçen, şu cümle düşündürüyor: "Kur'ân ise, sâir kelâmlar gibi kışırlı, kemikli ve şuuru hususî ve cüz'î değildir. Belki Kur'ân, umûm işârâtıyla ve eczasıyla ayn-ı şuurdur, kışırsızdır; fuzulî, lüzûmsuz maddeleri yoktur."
Bu cümle neden önemli? Allahu'l-a'lem şu sebepten:
Kur'ân'ın vahiy olduğuna takliden değil tahkîken imân etmek ona ancak böylesi bir uyanıklıkla bakmakla mümkündür gibime geliyor. Yâni, insan sözü değil her şeyi bilen el-Alîm'in
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Türkiye'nin Big Brother'ı kimdir? Cevabı sarih vermeye kalkarsak başımıza 5816'dan acayip işler açılır. Gençliğimizin baharında hapislerde çürümeye gerek yok. Onu geçelim. Rejimin bekçilerini daha az rahatsız edecek başka bir başlık açalım: 
George Orwell
'ın 
1984'ünü okuyanlar "Gerçek Bakanlığı"nı da tahattur edeceklerdir. Bu "Gerçek Bakanlığı" nam kurum dönem siyasası tarafından gerekli görülenleri halk için ezelî hakikatler kılar. Tabii şimdi bu cümle size tuhaf geldi. Gerekli görülenin ezelî hakikat kılınması nasıl olur şaşırdınız. Şöyle açayım:
Karaütopyanın seçimsiz iktidarını elde etmiş isimler nasıl şekillenmesini isterlerse tarih-hâfıza o şekilde güncellenir. Halkın alfabesini mi değiştirmek istiyorsunuz meselâ? Tarihleri boyunca hiç kullanmadıkları, hattâ o alfabeyi kullananlarla hep savaş hâlinde oldukları hâlde, latin alfabesini "Türkün öz alfabesi!" diye yutturabilirsiniz. Aman, ne yapıyoruz, konuyu yakın tarihimize çekmemek lâzımdı. Bunlar istikbâl karartır konular. Orwell 1984'ü yazmış sadece. Bizse yaşayıp bugünlere kadar geldik. Hey yavrum hey. Yazan mı bilir yaşayan mı? Elbette...
Neyse. 1984 ile 1924 yakın rakamlar. Hâfızanın da aldatılmayı önleyici bir yanı var. Birisini aldatmak isterseniz sadece "ahmak" olmasıyla yetinemezsiniz. Ya? Hâfızasız da olmalıdır. Yahut da şöyle söylemeli: Hâfızası yeniden yazılmaya müsait olmalıdır. Hakkınızdaki sabiteleriyle oynayamadan dolandırdığınızı tekrar dolandırmak mümkün olmaz. Mü'min bir delikten iki kere sokulmaz. Ancak âhirzaman fitnesinin öyle tuhaf bir mahiyeti vardır ki, Mü'min bir delikten bir, iki, üç... hattâ düzinelerce kere sokulabilir. Nasıl? **Çünkü sokulduğunu hatırlamaz. Hattâ sokulduğunu "Paşam ne güzel öperdi öyle!" işvesiyle bile anımsayabilir. Olmaz
George Orwell
'ın 1984'ünü okuyanlar "Gerçek Bakanlığı"nı da tahattur edeceklerdir. Bu "Gerçek Bakanlığı" nam kurum dönem siyasası tarafından gerekli görülenleri halk için ezelî hakikatler kılar. Tabii şimdi bu cümle size tuhaf geldi. Gerekli görülenin ezelî hakikat kılınması nasıl olur şaşırdınız. Şöyle açayım:
Karaütopyanın seçimsiz iktidarını elde etmiş isimler nasıl şekillenmesini isterlerse tarih-hâfıza o şekilde güncellenir. Halkın alfabesini mi değiştirmek istiyorsunuz meselâ? Tarihleri boyunca hiç kullanmadıkları, hattâ o alfabeyi kullananlarla hep savaş hâlinde oldukları hâlde, latin alfabesini "Türkün öz alfabesi!" diye yutturabilirsiniz. Aman, ne yapıyoruz, konuyu yakın tarihimize çekmemek lâzımdı. Bunlar istikbâl karartır konular. Orwell 1984'ü yazmış sadece. Bizse yaşayıp bugünlere kadar geldik. Hey yavrum hey. Yazan mı bilir yaşayan mı? Elbette...
Neyse. 1984 ile 1924 yakın rakamlar. Hâfızanın da aldatılmayı önleyici bir yanı var. Birisini aldatmak isterseniz sadece "ahmak" olmasıyla yetinemezsiniz. Ya? Hâfızasız da olmalıdır. Yahut da şöyle söylemeli: Hâfızası yeniden yazılmaya müsait olmalıdır. Hakkınızdaki sabiteleriyle oynayamadan dolandırdığınızı tekrar dolandırmak mümkün olmaz. Mü'min bir delikten iki kere sokulmaz. Ancak âhirzaman fitnesinin öyle tuhaf bir mahiyeti vardır ki, Mü'min bir delikten bir, iki, üç... hattâ düzinelerce kere sokulabilir. Nasıl? **Çünkü sokulduğunu hatırlamaz. Hattâ sokulduğunu "Paşam ne güzel öperdi öyle!" işvesiyle bile anımsayabilir. Olmaz
