Bu kitap güzeldi. Kitabın içinde İhlas suresi anlatılıyordu. 5-A sınıfının din öğretmeni ihlas suresinin hem arapçasını hemde Türkçesini öğrencilerine göstererek anlatıyordu. Bu sırada öğrenciler ise tartışarak sureyi dahada kolay ve pekiştirmesini sağlıyordu. Konuyu 3-4 derste bitirmeyi başarmış. Dili anlaşılır yazılmış. İhlas suresinin içinde neler anlatılıyor diye kitap arayanlar için öneririm.
Tropes: enemies to lovers, forced proximity, found family, Reverse grumpy x sunshine, badass fmc, hunger games meets ACOTAR
Spice Level: 3/5, 1-2 explicit scenes
POV: single, 1st person
Vampirler, krallıklar, savaş falan derken aslında bildiğimiz türden bir dünya gibi başlıyor ama özgün bir kurgu kurulmuş. İlk kitapta hikaye tamamen Hunger Games tarzı ölümcül bir turnuva üzerine kurulu. Oraya’nın (FMC), acımasız bir vampir kral tarafından evlat edinilen bir yetim olması fikri beni daha ilk sayfadan yakaladı. Hikayenin büyük kısmı bu turnuvada geçiyor ve tempoyu hiç düşürmüyor.
Kitapta diyaloglardan ziyade iç sesleri ve betimlemeler ağırlıkta, bu da karakteri daha iyi tanıtıyor açıkçası. Raihn (MMC) ise ACOTAR’daki Rhysand gibi. Raihn ve Oraya arasındaki o zorunlu ittifak bölümlerini okumak keyifliydi. İkisinin arasındaki çekim harikaydı ama birbirlerine aşık olma süreçleri biraz hızlı gelişti gibi geldi bana. Aralarında biraz daha yaşanmışlık olmasını dilerdim.
Özetle, akıcı ve kolay okunur bir kitap. Hikayenin sonundaki plot twist'ler güzeldi, beni şaşırtan yerler oldu. İkinci kitapta Oraya'nın ne yapacağını merak ediyorum.
1. Bölüm: Annenin Kendini Tanıması
Yazar, birçok annenin çocuk yetiştirmekte zorlanmasının nedeninin çocuk değil, annenin kendi ruhsal yükleri olduğunu söyler.
Anne;
Çocukluğunda yeterince sevgi görmemiş olabilir.
Kendini değersiz hissedebilir.
Eşinden destek almıyor olabilir.
Sürekli yorgun ve umutsuz olabilir.
Bu durumda çocuk eğitimi de zorlaşır. Çünkü:
"Umudu kalmamış, yaşama sevinci olmayan bir annenin çocuğunu eğitmesi hemen hemen imkânsızdır."
Kitabın önemli mesajlarından biri şudur:
Mutlu anne = Güvenli çocuk
2. Bölüm: Neden Bazı Anneler Annelik Yapamaz?
Yazar burada sert bir eleştiri yapmaz; aksine anneleri anlamaya çalışır.
Anneliği zorlaştıran sebepler olarak:
Desteksizlik,
Yalnızlık,
Eşle yaşanan problemler,
Teknoloji bağımlılığı,
Düzensiz yaşam,
Tükenmişlik,
gibi faktörlerden söz eder.
Kitaba göre anneler çoğu zaman kötü oldukları için değil, yoruldukları için yanlış davranırlar.
3. Bölüm: Anne-Çocuk Bağlanması
Kitabın en önemli bölümlerinden biridir.
Adem Güneş'e göre çocuk ilk yıllarda annesiyle kurduğu bağ sayesinde dünyaya güvenmeyi öğrenir.
Çocuk;
Ağladığında karşılık buluyorsa,
Korktuğunda sığınacak bir limanı varsa,
Tekrar ama değil
Piraye’nin 3 sene önce Seyir kitabını okumuştum. O zamanlar için birçok konuda farklı düşünmemi sağlamıştı. O heyecanla bu kitabı almıştım. Fakat aldığım gibi okumaya başlayıp hemen bıraktım diğer kitabın sadece karakter ismi değişmiş gibi geldi. Aylar sonra tekrar elime aldığımda okuyabildim ve kitabı az önce bitirdim.
Can Borcu sayfaları ilerledikçe insanı derine itiyor. Kitabın dili çok günlük evet ama satırların arasında küçük küçük sırlar bile veriyor. Kitap çok yüzeysel gibi yazılmış aslında ama içinde verilen bilgiler yüzeysel değil Seyir’e göre en azından.
Ben keyif aldım.
Kesinlikle OKUMAYIN. Zaman kaybı. Başka bir şey değil bu seri. Bomboş bir kitap okudum. İlk kitaptan da öncesine gittik ve bi daha geri gelmedik. Geçmişlerini okuduk. 1. kitabın sonuna ancak 3. kitabın 50. sayfasında geliyorsunuz. Aşırı saçma olaysız amaçsız bir kitap. Beğenenler neden beğenmiş asla anlam veremiyorum. Aralarındaki tek şey cinsellik. Asla sevgi yok ikisinde de. Bu zamana kadar okuduğum EN KÖTÜ KİTAP. Tavsiye eden kişinin kafasını da asla anlamadım. Sakın okumayın bu seriyi.
Ormandaki sır inceleme
Bu kitabın incelemesine eleştiri ile başlıyacam çünkü bu kısmı bana accayip saçma geldi
11 yaşındaki 3 velet bir ormanda, mağarada iskelet buldukları zaman onu tanrı yerine koyup ona adak sunup onun için bileklerini kesmezler. Yapacakları en olası şey çığlık atıp kaçarak yardım filan istemektir. Baştan burası çok saçma. Oynadıkları oyunu göz önünde bulundurmazsak başta olay akışı iyi gidiyordu ama sona doğru her şey birbirine girdi olan olaylar iyiydi fakat dayandırıldığı sebepler pek mantıklı değildi açıkçası. Fikrimce böyle garip bir son yazacağına en göz önünde olan sahneyi son yazsa biz okurlar için olaylar bittiğinde daha tatmin edici olurdu. Yinede pek fena bir kitap değildi okunabilir diye düşünüyorum