"Sonuçta "dedi yaşça büyük arkadaşı ,"herkes dışlanan azınlık tarafında olmaktansa,dışlayan çoğunluk tarafında olunca rahat ediyor.Karşı tarafta olmadığı için seviniyor.Hangi çağda, hangi toplumda olursa olsun temelde aynı.Çoğunluğun içinde olunca,eziyet haline gelen şeyleri düşünmeye gerek de kalmıyor."
Tanrı'ya inanıp inanmadığımı sordu.Hayır,dedim.Hoşnutsuzluk içinde yerine oturdu.Bunun mümkün olmadığını her insanın,hatta ondan yüz çevirenlerin bile Tanrı'ya inandığını söyledi bana.O öyle inanıyordu,bundan bir an şüphe etse hayatının anlamı kalmayacaktı.