Ölüden söz etmeyi düşünmemişti. Yarı gerçekler anlatmaktan çekinmiyordu; birkaç dakika sonra dışarıda olacaktı ne de olsa. İnsan, sırtı uçuruma dayandığında arkasına döner mi?
"Artırmada oturdum və çənəmi dizlərimə söykədim. Mən burda neyləyirdim? Necə olmuşdu ki, bu adamı sevmişdim? Ağlıma birdən "Şəfqət illəri"ndən bir sətir gəldi, bu sətirdən mənim həmişə xoşum gəlirdi: «Sevgi-həvəssiz halda çiçək açan parnik çiçəyi deyil, yol kənarında gözlənilmədən çiçəkləyən alaq otudur».