"Bana göre Mr. Britling, İngiliz orta sınıfının ruhunu cok iyi inceleyen bir kitaptı."
"Ben ruhtan anlamıyorum."
"Zavallı yavrucak. Hiçbirimiz anlamayız ruh denen şeyi.İnançlı mısınızdır?"
"Geceleri."
Kont Greffi gülümsedi, kadehini parmakları arasında döndürdü.
"Monptit, hayat budur işte. Hep giden birileri olur.Ne yürek unutur ne özlemler ölür. Bunlar sevgimizde yaşamaya devam eder. Ama birileri, zamanı geldiğinde gitmek zorundadır."
"Peki ama bu kadar çok babayı niye istiyorsun? Senin baban, yalnızca mutluluğunu isteyen iyi bir insan..."
"Belki. Ama beni insan gibi gören bir baba isterdim. Bana bir hediye verirken hak etmediğimi söylemeyen. Yerli bir kadının oğlu olduğumu unutan... Ayrıca..."
Ellerini bıraktım, başımı masanın üstüne, kollarımın arasına sakladım. Hıçkırmaya koyuldum. Bir yandan de. vam ediyordum:
"Geceleri odama gelip iyi geceler, diyecek bir baba istiyorum. Başımı okşasın. Odama girdiğinde üstümü aç-tıysam usulca örtsün. Yanağıma, alnıma bir iyi uykular öpücüğü kondursun."