Önce sen gittin;
Ekmek, su, hava, toprak ne varsa senle geldi.
Sonra Yakup'um sandım sen ise Yusuf,
Rab yolunda vazgeçtim senden
Düşler, hayat, yaşam ne varsa senle geldi.
Yusuf doğuran kuyum yok çöller ortasında,
İçimden sadece kuyu olmak geldi.
Keşke on bir kardeşin olsaydı
Vefasızlığa uğrama, dur!
İçimden sadece, kuyu olmak geldi.
(L. AVCİ)