Z. Aydemir
@80_sade
Lydia ablamız evlenmiş; kızlık soyadını kullanmıyor: Lydia Goetz olmuş. Ablası Margaret ile araları düzelmiş. Dükkanı beraber idare ediyorlar. Düğün hazırlıkları yapan Alix Townsend ile görüşmeye devam. İlk kitaptaki karakterler arada bir konuya dahil oluyor. Collette Blake adlı komşu işin içine giriyor.
Bölümler Lydia, Collette ve Alix'ten oluşuyor. Araya Susannah adlı çiçekçi, ilk kitaptan tanıdığımız Jacqueline ve gelini falan da giriyor.
Sırf bitirmiş olmak için bitirdiğim bir kitap.
Beyninizi boşaltmak istiyorsanız birebir. Ama ya birini ya diğerini okuyun çünkü aşırı doz Debbie bünyede biraz boşluk yaratıyor :D
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Birbirinden farklı dertlerle boğuşan, birbirinden farklı dört kadının, bir tuhafiyecide buluşmasının öyküsü. Dükkanın sahibi olan Lydia Hoffman’ın kanserle mücadelesini ilk sayfalarda öğreniyoruz. Çok zengin Jacqueline Donovan, çocuk özlemiyle yanıp tutuşan Carol Girard ile kimsesiz ve yoksunluk içinde büyümüş Alix Townsend’in öyküleri anlatılıyor.
Her biri değişik amaçlar için Lydia’nın örgü kursuna yazılıyor. Bu onlar için bir nevi terapi oluyor.
Oldukça basit bir öykü aslında. Her insanın bir dönem mutlaka okuduğu tipik Amerikan öyküleri. Hani genelde kapak arkasında “İçinizi ısıtacak” türünden eleştiriler yazan kitaplardan biri. Gerçekten de yıkıcı eleştiri tarafını bir kenara bırakıp da, kendini kaptırınca insan kimi yerde gözleri doluyor, kimi yerde sırıtıyor.
Uçlardaki insanların arkadaş olabileceği olgusu, hastalıklarla mücadele, aile içi geçimsizliklerin çözüm bulması falan güzel şeyler tabii.
Beyniniz daha fazla karmaşa istemiyorsa, sade, duru, akıp giden üslubuyla ve tabii bölüm bölüm anlatılan hikayelerle kolaycacık okunabilecek bir kitap tavsiyesidir.
1900lü yılların başı. 9 yaşındaki kimsesiz bir çocuk ile 52 yaşında eski bir sirk göstecisinin Oklahoma'da kesişen yollarını anlatan bir kitap.
Lewis Tully seneler önce sel sebebiyle yok olan bir sirk gösterisinin küllerinde yeni bir tane yaratmaya çalışıyor. Eski göstericileri yine aynı çadır altında birleştirmek için verdiği çabanın yanında bir de ablası Alma'nın bakması için kendisine gönderdiği Charlie ile uğraşmak zorunda.
Hayatımda bir defa sirke gittim, açıkçası çok da bir şey hatırlamıyorum. Bu kitapla beraber ikinci defa bir sirke gitmiş oldum. Bir de kitabı okurken hayal baloncuğumdaki tüm renkler sepyaydı (Kitap 1919'da başlıyor ya... Eski ya...). O dönemlerde bir sirk gösterisinin ne kadar önemli bir yere sahip olduğu, bir gösteri için insanların nasıl emek verdiğini okumak ilginçti.
Kendisi de kimsesiz büyümüş bir adamın, kimsesiz bir çocuğa nasıl yaklaşacağını bilememesi. Eski aşklar, tükenmiş umutlar, dostluk, fil, deve, zebra, kızıl maymun...
Bu kitapta cidden ne ararsanız var.
Bu aralar kendimi kitaplara vermekte çok zorlandığımdan kelli, kitabın bölüm bölüm yazılmış olması da benim okumam için ayrı bir rahatlık oldu.
Bilmem Betty Mahmudi'nin “Kızım Olmadan Asla”sını okudunuz ya da seyrettiniz mi? 1991’de okumuştum ben. Ne zaman hikayesi arap ya da orta doğu ülkelerinden birinde geçen kitap okusam aklıma o geliyor. Başından, sonunu bilsem de okumaktan kendimi alıkoyamıyorum.
Piruze de böyle bir gerçek hikaye. Babası diplomat olan Piruze’nin çocukluğu Türkiye’de dayısı ve anneannesiyle geçiyor, sonrasında farklı ülkelerde anne babasıyla yaşıyor. Ta ki Şam’da Wassim’e aşık olup evlenene kadar.
Babasının bu evliliğe karşı çıkmasına rağmen, Sevim Teyze’nin kendi hayatından verdiği kötü örneklere rağmen Piruze bu evliliği genç yaşında yapıyor. Eminim siz de daha okumadan başından neler geçtiğini tahmin ediyorsunuzdur. Şeriat kanunlarına göre yönetilen, bu kanunla erkeğin canının çektiği 4 kadınla evlenmesini hiçbir şekilde ahlaksızca bulmayan, kocasının izni olmadan kadınların yurtdışına çıkışının yasak olduğu bir ülkede yabancı bir kadın olmak; aldatılmayı, fiziksel şiddeti, psikolojik baskıyı göze almayı gerektiriyor.
Benim düşündüğüm aslında Piruze’nin kendisi değil. Annesi ve babası! Piruze benim kızım olsaydı ne yapardım?! Babası gibi; evlendiği için ona kin besleyip hiçbir koşulda yardım elini uzatmamak ne kadar doğru ya da annesi gibi; pasif izleyici olmak, kızının örtbas ettiklerini görmezlikten gelmek. Hatta ta başında bu evliliğe izin vermek??!?
Sinan Akyüz’ün konuyu ele alışını, üslubunu çok beğendim. Akıcı bir şekilde ilerledi kitap. Hikayenin gidişatını tahmin etsem de hiçbir sayfasında sıkılmadım. Bu tarz kitapları seviyorsanız, tavsiyedir.
