Her Şeyin Sonundayım
Mektuplar, tür olarak en samimi bulduğum edebi yazın şekli. Günlük kaygılardan sanatsal sohbetlere kadar konu ve içerik aralığı çok geniş. Bir solukta okudum ve tadı damağımda kaldı diyebilirim.
Ferit Edgü'nün 
Ah Min-el Aşk kitabından sonra okuduğum ikinci kitabıydı. 
Tezer Özlü ile mektuplaşmalarını içeren, ruhsal bunalımlarını, edebi kaygılarını, iki farklı şehirde yaşama bir yerden tutunma çabalarını ve özlemlerini derinden hissettiren bir kitap.
Ferit Edgü yaşamıyla şiirinin arasındaki çizgiyi bile isteye silikleştirmiş bir adam. Bu yüzden seviyorum onu.
Tezer Özlü ise üzüntü, acı, kederle yoğrulmuş bir hayatın portresi. Derinden etkilemiştir beni. Şöyle diyor:
"Benim artık hasta olmamaktan başka isteğim yok. Epey gözüm korktu. Başıma gelmedik kalmadı. Kemi tedaviden saçlarım dökülüyor. Dökülmesine aldırmıyorum, ama her gün her taraftan saç toplamak zorunda kalıyorum."
Ferit Edgü'nün Ah Min-el Aşk kitabından sonra okuduğum ikinci kitabıydı. Tezer Özlü ile mektuplaşmalarını içeren, ruhsal bunalımlarını, edebi kaygılarını, iki farklı şehirde yaşama bir yerden tutunma çabalarını ve özlemlerini derinden hissettiren bir kitap.
Ferit Edgü yaşamıyla şiirinin arasındaki çizgiyi bile isteye silikleştirmiş bir adam. Bu yüzden seviyorum onu.
Tezer Özlü ise üzüntü, acı, kederle yoğrulmuş bir hayatın portresi. Derinden etkilemiştir beni. Şöyle diyor:
"Benim artık hasta olmamaktan başka isteğim yok. Epey gözüm korktu. Başıma gelmedik kalmadı. Kemi tedaviden saçlarım dökülüyor. Dökülmesine aldırmıyorum, ama her gün her taraftan saç toplamak zorunda kalıyorum."Ah Min-el Aşk
Bu haftayı sadece Ferit Edgü okuyarak geçirmeme sebep olan o şiir kitabı...
Şiirini hayli sevdim. Açık, sade, anlaşılır ve aynı zmaanda çok katmanlı, derin oluşuyla beni kendine çekti. Doğaya olan tutkusu ise bir bakışta anlaşılıyor. Öyle ki gürül gürül akan bir nehrin yanındaymışçasına hissettiren güçlü şiirleri var(mış).
En sevdiğim alıntılar ise şöyle:
Derin soluyuşlar
Yordu beni.
Benim gönlüm
Bir kaktüsle ulu bir çınar arasında sıkışık
Bir türkü gibisin bende.
Ezgisi dudaklarımda
Sözcükleri unutulmuş.
Bir çırpıntı
gibidir yüreğimde
yazılı adın.
Nicedir yaşamayı
unutmuş
gibi yaşıyorum
Ferit Edgü okuyarak geçirmeme sebep olan o şiir kitabı...
Şiirini hayli sevdim. Açık, sade, anlaşılır ve aynı zmaanda çok katmanlı, derin oluşuyla beni kendine çekti. Doğaya olan tutkusu ise bir bakışta anlaşılıyor. Öyle ki gürül gürül akan bir nehrin yanındaymışçasına hissettiren güçlü şiirleri var(mış).
En sevdiğim alıntılar ise şöyle:
Derin soluyuşlar
Yordu beni.
Benim gönlüm
Bir kaktüsle ulu bir çınar arasında sıkışık
Bir türkü gibisin bende.
Ezgisi dudaklarımda
Sözcükleri unutulmuş.
Bir çırpıntı
gibidir yüreğimde
yazılı adın.
Nicedir yaşamayı
unutmuş
gibi yaşıyorumReklam
Lafı Uzatmayan ÖykülerFerit Edgü , 
Leş kitabında bizi süslü cümlelerle rahatlatmaya çalışmamış. Aksine, dildeki tüm fazlalıkları atıp geriye sadece insanın en yalın, en saklanamaz halini bırakmış. Yazarın bugüne kadar yazdığı tüm öyküleri bir araya getiren bu kitap, aslında onun edebiyat yolculuğunun tam bir özeti olmuş. Kitaptaki o küçücük öyküler bile insanın içindeki derin yalnızlığı ve çaresizliği çok net bir şekilde hissettiriyor. Uzun uzun anlatmak yerine bir iki kelimeyle zihnimizde koskoca bir boşluk açarak kendimizle baş başa kalmamızı istemiş sanki. Karamsar, sert ama bir o kadar da gerçekçi öyküler. Herkese göre olmadığı kesin. Fakat az sözle çok şey anlatmanın, derine inmenin ne demek olduğunu görmek isteyenler için tam bir başucu eseri. Elimde duran şey insanın kendi karanlığıyla ani bir yüzleşmesi.
Sözü uzatmak kusuru gizlemek içindir. Dürüst bir yüzleşme ancak tek bir nefeste gerçekleşir.
Ferit Edgü , Leş kitabında bizi süslü cümlelerle rahatlatmaya çalışmamış. Aksine, dildeki tüm fazlalıkları atıp geriye sadece insanın en yalın, en saklanamaz halini bırakmış. Yazarın bugüne kadar yazdığı tüm öyküleri bir araya getiren bu kitap, aslında onun edebiyat yolculuğunun tam bir özeti olmuş. Kitaptaki o küçücük öyküler bile insanın içindeki derin yalnızlığı ve çaresizliği çok net bir şekilde hissettiriyor. Uzun uzun anlatmak yerine bir iki kelimeyle zihnimizde koskoca bir boşluk açarak kendimizle baş başa kalmamızı istemiş sanki. Karamsar, sert ama bir o kadar da gerçekçi öyküler. Herkese göre olmadığı kesin. Fakat az sözle çok şey anlatmanın, derine inmenin ne demek olduğunu görmek isteyenler için tam bir başucu eseri. Elimde duran şey insanın kendi karanlığıyla ani bir yüzleşmesi.
Sözü uzatmak kusuru gizlemek içindir. Dürüst bir yüzleşme ancak tek bir nefeste gerçekleşir.“Derin Görünmek ile Derin Olmak Arasında”Ferit Edgü ile yıldızım bir türlü barışmadı. Daha önce 
Bir Gemide’yi okuduğumda da benzer bir uzaklık hissetmiştim ama Korkuyorum bu hissi tamamen netleştirdi. Benim itirazım “anlamadım” değil; samimi bulmadım! Metin boyunca sürekli, bana bir şey yaşatmaktan çok “etkilenmem gerekiyormuş” hissi verildi. Sanki gerçek bir kırığın içinden konuşan bir ses değil de, kırığın estetik biçimiyle ilgilenen kontrollü bir zihin vardı karşımda.
Ben edebiyatta düşünülmüş cümlelerden çok yaşanmışlık hissi arıyorum. İnsan sıcaklığı, dürüstlük, gerçek yara izi… Edgü’de ise fazlasıyla kontrollü, fazlasıyla hesaplanmış bir atmosfer hissettim. Yer yer “bak ne kadar derinim” diyen bir çaba sezdim hatta. Kısa cümleler, tekrarlar, eksiltili yapı bende yoğunluk değil; zorlama bir karanlık duygusu oluşturdu. Bu yüzden kitabı okurken aklımdan sık sık şu geçti: “İnsan böyle bir şeyi neden yazar ki?”
Bazı metinler insanın içine işler, bazılarıysa sadece kendi edebiliğini gösterir. Ben kırığı görmek istiyorum; kırık hakkında yazılmış estetik manifestoları değil. Belki Ferit Edgü başka okurlarda güçlü bir karşılık buluyordur ama bana hiç temas etmedi. Hatta dürüst olmam gerekirse, bazen bir duvar yazısı bile bana bu kitaptan daha fazla duygu hissettirebiliyor.
Okur kalın...Alıntı
Ferit Edgü ile yıldızım bir türlü barışmadı. Daha önce Bir Gemide’yi okuduğumda da benzer bir uzaklık hissetmiştim ama Korkuyorum bu hissi tamamen netleştirdi. Benim itirazım “anlamadım” değil; samimi bulmadım! Metin boyunca sürekli, bana bir şey yaşatmaktan çok “etkilenmem gerekiyormuş” hissi verildi. Sanki gerçek bir kırığın içinden konuşan bir ses değil de, kırığın estetik biçimiyle ilgilenen kontrollü bir zihin vardı karşımda.
Ben edebiyatta düşünülmüş cümlelerden çok yaşanmışlık hissi arıyorum. İnsan sıcaklığı, dürüstlük, gerçek yara izi… Edgü’de ise fazlasıyla kontrollü, fazlasıyla hesaplanmış bir atmosfer hissettim. Yer yer “bak ne kadar derinim” diyen bir çaba sezdim hatta. Kısa cümleler, tekrarlar, eksiltili yapı bende yoğunluk değil; zorlama bir karanlık duygusu oluşturdu. Bu yüzden kitabı okurken aklımdan sık sık şu geçti: “İnsan böyle bir şeyi neden yazar ki?”
Bazı metinler insanın içine işler, bazılarıysa sadece kendi edebiliğini gösterir. Ben kırığı görmek istiyorum; kırık hakkında yazılmış estetik manifestoları değil. Belki Ferit Edgü başka okurlarda güçlü bir karşılık buluyordur ama bana hiç temas etmedi. Hatta dürüst olmam gerekirse, bazen bir duvar yazısı bile bana bu kitaptan daha fazla duygu hissettirebiliyor.
Okur kalın...
Hakkari'de Bir Mevsim diğer ismiyle "O" Ferit Edgü'den okuduğum ilk eser ve Ferit Edgü'nün diline, anlatım tarzına bayıldım.
Hakkari'de Bir Mevsim, Ferit Edgü'nün en çok okunan ve en önemli eserlerinden biri. Ayrıca sinemaya uyarlanmış ve ödül almış bir eser.
Hakkari'de Bir Mevsim, Ferit Edgü'nün 1964’te er-öğretmen olarak görev aldığı Hakkâri’nin Pirkanis köyündeki deneyimini düşsel bir kurguyla anlattığı bir masal aslında.
Kitap, Hakkâri'nin o dönemki insanlarının yaşam koşullarını, kültürel farkı bir masal tadında anlatıyor.
Kahramanımızın adını bilmiyoruz. Kitapta Öğretmen, Hoca şeklinde geçiyor. Yazarın kendi deneyimi ile yazdığı bilindiğine göre ana kahramanımızın adının Ferit Edgü olduğu yüksek ihtimaldir.
Kahramanımızın öğretmenlik yapması, deniz ile ilgili bağlantısı olması, hem meslektaş olarak hem de denize tutkun biri olarak benim kahramana karşı sempati duymama vesile oldu.
Melih Cevdet Anday "O"yu [ Hakkari'de Bir Mevsim ] sadece gerçekçi bir roman saymak yetmez, gerçeğin inanılmaz bir düşe dönüştüğü, şarşırtıcı bir öyküdür bu. Ferit Edgü'nün gerçek bir yaşamı, bir roman yaşamına çevirmesindeki beceriye hayran oldum. Çünki "O" gözlem gücünü, anlatı ustalığından alıyor." der kitap için.
Velhasıl postmodern bir masal okumak ve Ferit Edgü'yü tanımak isterseniz okumanız gereken eser diyebilirim...
Okuyun... Okutun...
Eserde Ferit Edgü gerçek bir yaşamı, bir romana dönüştürmüş. Yazarın kalemiyle tanıştığım ilk eser. Okurken biraz dikkat dağınıklığı yaşadım çünkü satırlar roman satırlarından çok şiir dizeleri gibiydi. Olay örgüsünü yakalamamı zorlaştırdı. Konu olarak güzel, merak uyandırıyor. Doğu kültürünü, doğunun en ücra köşelerindeki hayatın nasıl devam ettirildiğini konu alırken bunu gerçek yaşam ile de bağdaştırması okuyucuyu içine çekiyor ama anlatım tarzı sanırım bana göre değil. Ancak doğudaki yaşam mücadelesine algı uyandırmak için okunması gereken bir kitap. 
Hakkari’de Bir Mevsim Ferit Edgü
Hakkari’de Bir Mevsim Ferit Edgü
Reklam
Reklam