Gülbahar
@896784_
Batman
438 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
⸻
İnce Memed
Dört kitabın incelemesini bir kerede yapmak istedim. Yaşar Kemal, ne güzel bir dünya kurmuşsun… İnce Memed’i hep okumayı düşünmüş, hep doğru zamanı beklemiştim. Ve tam da zamanıymış.
Bu seri yalnızca İnce Memed’in hikâyesi değildi; Hürü Ana’nın, Hüsnü Hoca’nın, Topal Ali’nin… Çukurova’nın, köyün, toplumun… Adaletsizliğin, zulmün, mazlumun ve adalet arayan herkesin hikâyesiydi.
Nasıl anlatsam… Muhteşemdi.
Bitti ama içimde hâlâ cevaplanmamış sorular kaldı. Sanki devamı olmalıydı. Çok az kitapta son sayfaya geldiğimde bu kadar heyecanlanırım; bu seride ise her kitap o heyecanı sonuna kadar taşıdı.
Ruhun şad olsun büyük yazar, büyük usta Yaşar Kemal
Eskici ve Oğulları
Orhan Kemal’in en önemli eserlerinden biri olan Eskici ve Oğulları, yoksulluğun gölgesinde ayakta kalmaya çalışan bir ailenin hikâyesi üzerinden ekonomik koşulların aile bağlarını nasıl sınadığını çarpıcı bir gerçeklikle anlatır.
Romanı okurken yalnızca bir hikâyeye tanıklık etmezsiniz; aileyle birlikte umutlanır, onların hayal kırıklıklarıyla içten içe sarsılırsınız. Yoksulluk burada sadece maddi bir eksiklik değil, insan ruhunu kemiren, duyguları törpüleyen bir kader gibidir. Sevginin bile geçim derdi karşısında yıprandığını, anne, baba ve çocukların aynı çatı altında bile birbirlerinden uzaklaşabildiğini görürüz.
Aile bağlarının bazen pamuk ipliğine bağlı olduğunu fark ederken, dayanışmanın yokluğunda insanın nasıl savrulduğuna da tanıklık ederiz. Okur, karakterlerin acılarını kendi acısı gibi hisseder; onların umutlarıyla dirilir, hüsranlarıyla içten içe çöker.
Orhan Kemal bu romanda yalnızca karakterler değil, yaşayan bir toplum kurar. Çukurova’nın sıcaklığı, yoksulluğun sertliği ve insan onurunun direnci yalın ama sarsıcı bir anlatımla hayat bulur.
Her ne kadar romanın atmosferi hüzünle örülü olsa da, son sayfalarda okura güçlü bir hakikat fısıldanır: Aile, insanın sığınabileceği en son limandır ve ölüm dışında her şeyin bir çaresi vardır.
Kirpinin Zarafeti
Kirpinin Zarafeti’ne başlamıştım ama ilk başlarda kitapla bir türlü bağ kuramadım. Beklediğim gibi mi değildi, yoksa yanlış bir zamana mı denk gelmişti, emin olamadım. Yaklaşık 200 sayfaya kadar
Esme Lennox Nasıl Yok Oldu
Ah Esme… Üzümlü kekim… Sana nasıl üzüldüm; senin gibi anlaşılmayan, susturulan bütün kadınlara. Bu kitap beni derinden sarstı.
16 yaşındayken ailesi tarafından hayatı elinden alınan, geleceği çalınan bir kız çocuğu Esme. Tam 61 yıl boyunca bir akıl hastanesinde tutulan, unutulan, yok sayılan bir kadın.
Keşke anne baba olmayı hak etmeyen insanlar çocuk sahibi olmasalardı. İnsanın başına ne geliyorsa sevdiklerinden geliyor. En büyük yarayı da en yakındakiler açıyor.
Özellikle ablası Kitty… Nasıl bir kıskançlık bu! Ama sen de mutlu olamıyorsun; etme bulma dünyası.
Kitap, geçmişle şimdiki zaman arasında paralel bir şekilde ilerliyor. Zaman geçişleri yer yer çok ani, bu da bazen kafa karıştırıcı olabiliyor ama hikâyenin gücü her şeye ağır basıyor. Ben elimden bırakamadım, çok etkilendim.
Şimdiden okuyacak olanlara keyifli okumalar diliyorum.
Yılın ilk kitabımı okumuş oldum. Selahattin Demirtaş, her zamanki gibi yine döktürmüş. Büyük bir beğeniyle okudum. Umarım bir sonraki kitabını dışarıda, özgürce yazma imkânı bulur. Herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
