kentin alanındaki çiçekçiler yakınıyor
akbabalara benzetir olmuşlar kendilerini
bana bir çelenk yap kardeş,
üstüne de bir şey yazma
ölüler okumayı bilmez...
gencecik tarihler düşüyor
mezar yazıtlarına yaşlı mermerci
soruyorum: -alıştın mı buna baba?
-mermer çatlamıyor diye şaşırıyorum
yavrum, elimin altında!
ve çocuklar bakıyor yüzümüze
bir şeyleri sormak, anlamak ister gibi.
kim yanıt verecek şimdi onlara?
neye yarar bütün bu sözler,
yazılmış ve yazılacak olan yığınla şey?
artık unuttuk, onların düşlerini de
çoğu şey gibi bu kargaşada.