İnsan, başkalarının onu nasıl gördüğüne göre yaşamaya başladığında, kendi hayatının efendisi olmaktan çıkar. Başkasının fikrine bağımlı olan, özgür olamaz.
İnsanı huzursuz eden şeylerin kaynağı olaylar değil, o olaylar hakkındaki yargılarıdır. Kontrolünde olanla olmayanı ayırt edemeyen kişi, kaçınılmaz olarak mutsuz olur.