Kazanılan her başarının , her sevindirici olayın Napoleon'a mal edilmesi artık bir alışkanlık olmuştu. Bir tavuğun başka bir tavuğa, " Önderimiz Napoleon Yoldaş olmasaydı, altı günde beş yumurta yumurtlayamazdım," dediği; gölden su içmekte olan iki ineğin," Napoleon Yoldaş'ın önderliği olmasaydı,gölün suyu bu kadar tatlı olur muydu?" diye bağırdığı bile duyulmuştu.
Kaldı ki Önder'in(son zamanlarda Napoleon'dan hep önder diye söz eder olmuştu.)saygınlığı açısından basit bir ağıl yerine bir evde yaşaması daha uygundu.
Koca bir yıl köle gibi çalıştılar. Ama böyle çalışmaktan mutluydular; ne yapıyorlarsa,bir avuç aylak ve soyguncu insanın çıkarı için değil,kendi çıkarları uğruna ve gelecek kuşaklar için yaptıklarının bilincinde olduklarından ,var güçleriyle çabalıyorlar,her türlü özveriye sessizce katlanıyorlardı.