Yine de biri çıksa nasılsın dese alışkanlıkla iyiyim diyeceğim . Kederli olduğum da söylenmez zaten.-Buna sebepte yok çünkü . Ne taze bir ölüye sahibim,ne felâket geçirenlerim var.
Dedim ya oturuyorum öylece. İyi ki etrafımda kalbimi tanıyanlar yok.-Ağırlıksız duran bedenimi küçümseyeceklerdi. Sonra da birbirlerine dürterek, ya da ilerdeki arkadaşlarına göz işareti vererek beni gösterecekler,"kalbini yok etmişin haline bakın , hınzır pek de pratik , belli etmiyor hiç " diyeceklerdi.
Ama iyi ki yoklar.
Hiç kimseyle tanışıp görüşmüyorum. Merdivenlerden tanıdığım beş on kişiyi apartmanın dışında gördüğüm zaman selam mı versem,vermesem mi, görmezlikten mi gelsem,vitrinlere mi yapışsam , yoksa avaz avaz bağırsam mı bilemiyorum. Velhasıl ayağım yer tutmaz oluyor.
Cahitciğim,(...)namazlarını kıl ihmal etme. Her iş allahü azimüşşandan biter. Hepimiz onun huzuruna çıkacağız.Ne mutlu yüzü ak çıkanlara. Allaha emanet eylerim. Babanız Niyazi Zarifoğlu.