Bir Afrika kabilesinde şöyle Bir söz vardır: “köyü tarafından sevilmeyen çocuk, sonunda o sevgi sıcaklığını hissetmek için köyünü yakar.“ Yani bugün dünyayı yakanlar, aslında zamanında ihtiyacı olan sevgiyi alamayan çocuklardır. Başka bir şey değil…
Ermişin birini yolda yürürken görmüşler. Bir elinde bir kova su, öteki elinde bir meşale taşıyor muş. “Nereye gidiyorsun böyle?” diye sormuşlar. “ Bu Kovayla cehennemi söndüreceğim, bu ateşle de cenneti yakacağım“ demiş. “Niçin?“ Demişler. “İnsanlar” demiş, “günahı ve sevabı, cennet vaadi ve cehennem korkusu için değil, kendi gönülleri için yapsınlar”