Ahsen
@AHS_
Kendi çapımda kitap okuyup, inceleme yapıyorum. Just archive.
80 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Sevgi dolu insan, Tanrı'nın yanında olur. Tanrı onun içinde olur. Çünkü Tanrı, sevginin ta kendisidir."
Reklam
*Spoiler*
*Bgm: Daniel Jang - Thinking Out Loud violin cover*
Kitabı hiç böyle beklemiyordum. Çok küçükken klasikler okuduğum zamanlar hep ilgimi çekerdi bu kitap ama bi türlü sıra gelmemişti. Dümdüz bir nasihat kitabı şeklinde düşünürdüm hep ve hikaye olduğunu görünce biraz şaşırdım.
İçinde neden iki farklı hikaye olduğunu yine anlamadım ama ikisi de çok güzel şeyler anlatıyordu. Çocuklar okusa ve hayata bu bakış açısıyla başlasa ne güzel olur.
Kitapta dini ögeler çok fazlaydı. Bu kadar dindar olabileceklerini hiç düşünmezdim ama din üzerinden toplumsal değer ve ahlak güzel bir şekilde anlatılmış.
Michael'in zengin adam çizme yaptırmaya geldiğinde adamın arkasına bakması ve o gün adamın ölmesi garip gelmişti. Herhalde adamın arkasında Azrail'i gördü diyip gülmüştüm sonra onun da bir ölüm meleği olduğunu ve gerçekten orada ölüm meleğini gördüğünü okuyunca biraz şaşırdım.
İkizlerin hikayesinin de Michael ile bağlantılı olması çok hoştu cidden.
İnsan ve sevginin bu kadar bir arada kullanılması.. Ben de insanın sevgi ile birçok şeyi güzel kılacağına inanan birisi olarak bu vurguyu çok beğendim. "Sevgi dolu insan, Tanrı'nın yanında olur. Tanrı onun içinde olur. Çünkü Tanrı, sevginin ta kendisidir."
İkinci hikayede genel konu sanırım hırsın ne kadar kötü bir şey olduğu. Hikayenin sonuna hırs ile ilgili bir söz iliştiriverdim: "Hırs, sebeb-i hasarettir." İnsan öyle aç gözlü bir varlık ki, asla gözü doymuyor. Her şeyde, her konuda.. İlk başta küçük kardeşin ablasına söyledikleri çok haklı şeylerdi aslında. Bizim derdimiz tasamız yok, düşünecek malımız yok, kaybedecek pek bir şeyimiz yok.
Gerçekten çok beğendim bu iki hikayeyi de. Çocukların gerçekten okuması ve hayatına yerleştirmesi gereken bir şey olduğunu düşünüyorum ve tüm çocuklara önermeye çalışacağım
*Spoiler*
*Bgm : Daniel Jang - Lost Boy Violin Cover*
Bu kitabı bir tek ben okumamış gibi hissettiğim ve sevdiğim birilerinin konsept olarak kullanmasından dolayı okumak istedim. Açıkçası hafif bir önyargı ile yaklaştım. O kadar övüyorlar bakalım ben beğenecek miyim falan diye.. Neyse gerçekten çok hoşuma gitti. İlk sayfalardan bayıldım mı desem beni içine mi çekti desem. Arkadaşım 1 saatte biter demişti yok ben yavaş okurum bitmez dedim ama bi baktım cidden bitmiş :) Sayfalar arasında uçtum dolaştım resmen, Küçük Prens ile birlikte gezegenlerde gezdiğimi falan düşündüm. Kitap boyunca Küçük Prens'imizin o çölde yiyip içmediği falan aklıma geldi ama sus bunlar gereksiz diyip geçiştirdim. Böyle şeyler okurken hikaye gerçekmiş gibi hissediyorum sanki gerçekten bir Küçük Prens varmış gibi. Uzatmadan ne anladığıma geçeyim.
Çok genel olarak kitabın çok genel olduğunu düşünüyorum :D Birçok konuyla ilgili güzel şeyler var. Ama sanırım en çok dikkat çekilmeye çalışılan şey insanların büyüdükçe 'şey'lerin içine/hakikatine değil de dış görünüşüne bakması. "Büyüklerin hep açıklamaya ihtiyacı oluyor." ifadesi bunu güzel anlatmış. "Öz göze görünmez." ne güzel bir açıklama. Küçükken daha derin, daha geniş düşünürken başta hayal dünyamız kısıtlanıyor küçülüyor, küçülüyoruz.. Görüşümüz kısıtlanıyor, her şeyin dışına bakmayı öğreniyoruz. Kısacası büyüyoruz..
Başka dikkatimi çeken kısım "Eğer baca temizlikleri iyi yapıldıysa volkanlar sakin ve düzenli yanar, püskürmezler." oldu. Bazıları psikologlara baca temizleyicileri der. Yani terapiye gelip sıkıntılarını anlatanlar da bacalarını temizlemeye gelirler. Bu cümle bana bacalarını temizlemeyen ve içine ata ata sonra da bir yerde ya bir patoloji ile ya da gerçek bir patlama ile püskürme yaşayan kişileri düşündürdü. Sıkıntılarını düzenli
"Hata ettin. Acı çekeceksin. Ölmüş gibi gözükeceğim ama aslında ölmeyeceğim," dedi.
Susuyordum.
"Anlıyorsun değil mi? Orası çok uzak. Bu bedeni oraya götüremem. Çok ağır."
Sayfa 111
Reklam